Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/312 K.2021/1530

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/10/2010 gününde verilen dilekçe ile yaylanın aidiyetinin tesbiti talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/12/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı Köy, kadastro çalışmaları sırasında müşterek olarak kullandıkları meralarının davalı adına tespit edildiğini belirterek 101 ada 1, 102 ada 3, 102 ada 4, 104 ada 38 ve 105 ada 30 parsellerin müşterek mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davalılar vekillerinin aşagıda yazılı neden dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür.Mahkemece sadece mera olarak sınırlandırılması ve özel siciline yazılması ile yetinilmesi gerekir iken tapusu iptal edilen dava konusu parsellerin Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.