KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2021/3934 E., 2021/1090 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2021
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.02.2013 tarihinde verilen dilekçeyle Türk Medeni Kanununun 713/2. maddesi gereğince olağanüstü kazandırıcı zaman aşımından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın bir kısım davalılar yönünden pasif husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen 02.04.2019 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, Türk Medeni Kanununun 713/2. maddesi gereğince olağanüstü kazandırıcı zaman aşımından kaynaklanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Yerel mahkemece, davanın bir kısım davalılar yönünden pasif husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiştir.
Davalı ... vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bu karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Dosya içeriğine göre, dava değeri 61.876,00TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2020 yılı için 72.070,00TL'lik) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2021/3934, K. 2021/1090, 23 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama