Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/3965 K.2022/3052

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/02/2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/01/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, davalıların müştereken malik olduğu 174 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın, Hazineye ait aynı yer 8 No’lu parsele tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, tecavüzlü kısımdaki yapının yıkılması suretiyle davalıların Hazineye ait taşınmaza müdahalesinin önlenmesini ve 06/03/2011 tarihinden dava tarihine kadarki dönem için belirlenecek ecrimisilin davalılardan tahsilini talep etmiş; 27.11.2017 tarihli dilekçesiyle de dava değeri olarak gösterdiği 10.000,00TL’nin ecrimisil istemine ilişkin olduğunu bildirmiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında, binanın kıyı-kenar çizgisine tecavüzlü olduğu iddiasının doğru olduğunu, gerekli bedel ödendiği taktirde davaya bir diyeceğinin olmadığını bildirmiş; davalı ..., kendi arazisini kira ödeyerek kullanmak istemediğini, bedelini ödemek suretiyle Hazineden satın almak istediğini beyan etmiş; davalı ... ise diğer davalıların söylediklerine aynen katıldığını belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalılara ait 174 ada 7 parsel üzerindeki binanın, davacı Hazineye ait 8 No’lu parsele tecavüzlü olup fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle ve kırmızı renkle gösterilen 74,74 m2’lik kısmının yıkılması suretiyle davalıların müdahalesinin önlenmesine; 385,65TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; dava konusu uyuşmazlığın kadastral sınırların oluşturulduğu tarihte de mevcut olduğu gerekçesiyle davalıların harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmadığı belirtilerek, yargılama giderlerinin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36/A maddesi uyarınca davacı Hazine üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili tarafından, hükmedilen ecrimisil miktarı ile yargılama giderleri (vekalet ücreti dahil) yönünden istinaf talebinde bulunulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçe gösterilerek istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; davacı Hazine vekili tarafından aynı sebeplerle bu kez temyiz talebinde bulunulmuştur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin, hükmedilen ecrimisil miktarına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş; bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

11.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Anılan yasa hükmüne göre, ancak kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı açılan davalarda, davalı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilemeyeceği kabul edilmiş olup, bunun dışındaki sebeplerle açılan davalarda davalı tarafın vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinden sorumluluğu devam ettiğinden; elatmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat istemine ilişkin somut uyuşmazlıkta 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36/A maddesi hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonrası bilirkişi raporu ile belirlenen dava değeri üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca hesaplanacak karar ve ilam harcı ile davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesi; yine keşfen belirlenen dava değeri üzerinden davacı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.