Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/4318 K.2022/2705

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25/03/2014 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/01/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 283 ada 11 parsel sayılı taşınmazda bulunan 93 kapı numaralı bölümün davalı tarafından iş yeri olarak kullanıldığını, 30.04.2012 tarihinde tahliye edildiğini ileri sürerek 01.01.2011 - 30.04.2012 tarihleri arası için 11.664,00 TL ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 23.09.2014 tarihli 2. celse beyanında; davalının dava konusu taşınmazı kullandığı dönemde taraflar arasında kira akdi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.02.2019 günlü ve 2018/3044 E, 2019/1170 K sayılı ilamı ile "....1-Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- .... eldeki dosyada davacı tarafından ikame edilen kira bedelinin tespiti istemli davada taşınmazın 2011 dönemi aylık kira bedelinin 580,00 TL olarak tespitine karar verildiği ve kararın derecattan geçerek kesinleştiği açıktır.

Hal böyle olunca, kesinleşen Kocaeli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.07.2011 tarihli ve 2010/1423E – 2011/1069K sayılı kararı gözetilerek tespit edilen 2011 dönemi için 580,00 TL kira bedeline ÜFE artış oranının uygulanması suretiyle tespit edilecek ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 7.656,00 TL ecrimisil bedelinin 31.12.2011 tarihinden, 2.572,00 TL ecrimisil bedelinin 30.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2)Davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Tarafların, davanın görülmesi ve sonuçlandırılması için ödedikleri paraların tümüne yargılama giderleri denir. Keşif giderleri, tanık ve bilirkişiye ödenen ücret ve giderler, yargılama sırasında yapılan diğer tüm giderler, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri kapsamındadır (HMK m 323).

Kural olarak yargılama giderleri davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m 326). Yargılama giderlerine mahkemece resen hükmedilir. Yargılama gideri tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir ( HMK m. 332 / 1, 2 ).

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, dava kısmen ret ile sonuçlandığına göre reddedilen 1.436,00 TL üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 maddesine göre göre vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.