Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/6014 K.2022/6615

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11/09/2019 gününde verilen dilekçe ile meraya el atma nedeniyle tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12/01/2021 günlü hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, meraya el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekili tarafından 3.663,81 TL; tazminat istemi ile dava açılmış, yargılama sırasında başka bir değer belirlenmeden 3.663,81 TL miktar üzerinden karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2021 yılı için 78.630,00 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı tarafın temyiz dilekçesinin değerden reddine karar vermek gerekmiştir.