Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/7833 K.2022/56

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi ... ...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.12.2011 ve 02.01.2013 tarihlerinde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi, ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın meni müdahaleye yönelik dava şartı yokluğundan reddine, ecrimisil yönünden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına dair verilen 21.12.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1. Asıl davada davacı mirasbırakanı ... adına kayıtlı bulunan 70 ada 9 ve 70 parsel sayılı taşınmazların davalılarca haklı bir nedenleri bulunmaksızın işgal edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve 01.01.2007 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönemi kapsayan 18.540,00 TL ecrimisilin tahsili isteklerinde bulunmuştur. 2. Birleştirilen davada davacılar ortak mirasbırakanları ...adına kayıtlı bulunan 70 ada 9 ve 70 parsel sayılı taşınmazların davalılarca haklı bir nedenleri bulunmaksızın işgal edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve 01.01.2008 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönemi kapsayan 18.540,00 TL ecrimisilin tahsili isteklerinde bulunmuşlardır.

II. CEVAP

Davalılar, çekişme konusu taşınmazlar elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğundan asıl ve birleştirilen davayı tüm mirasçıların birlikte açması gerektiğini, dava konusu taşınmazların bir yıldır davalı ... tarafından işyeri olarak kullanıldığını kira sözleşmesi yapmak istemelerine rağmen davacı ...'in kabul etmediğini iyiniyetli olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2014 tarihli ve 2011/578 Esas, 2014/186 sayılı kararıyla; müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne, ecrimisil isteği bakımından ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. Karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 30.05.2016 tarihli ve 2014/17994 Esas, 2016/6581 sayılı kararıyla el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanacak dava değeri üzerinden nispi tarifeye göre harcın tamamlatılması, bu koşul yerine getirildiği taktirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulmasının doğru olmadığını açıklamıştır. Kararda, kabule göre de, birden çok dava birleştirilmiş olsa dahi, asıl ve birleştirilen davalar birbirinden bağımsız müstakil davalar olma niteliklerini korumaları nedeniyle hükümde her bir dava hakkında o davaya ilişkin yargılama gideri, vekâlet ücreti ve harç yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/639 sayılı kararıyla; el atmanın önlenmesine yönelik davada harç yatırılmamış olmakla dava şartı yokluğundan reddine, ecrimisil talebi yönünden evvelce verilen hükmün bozma ilamına konu edilmediği gerekçesiyle yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar vermiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

2.1 Mahkemece, bozma konusu yapılmadığı gerekçesi ile ecrimisil talebi yönünden yeniden hüküm tesis edilmesine yer olmadığı şeklindeki kararın hukuka aykırı olduğunu,

2.2 Mahkemenin kararına esas aldığı bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu,

2.3 Taleplerinin zaman aşımına uğramadığını ileri sürmüştür.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

3.2.2. Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

3.3.3. “Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini ve ifa kabiliyetini yitirir. Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3.3.2. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak el atmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece verilen ilk karar, harcın tamamlatılması, bu koşul yerine getirildiği taktirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması gerektiğinden bozulmuş olup, ecrimisil isteğini içeren davanın kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik bir karar bulunmamaktadır.

3.3.3. Belirtilen nedenlerle, mahkemece, ecrimisil talebi yönünden hükmün Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 30.05.2016 tarihli ve 2014/17994 Esas, 2016/6581 sayılı kararıyla kesinleştiğinden bahisle önceki kararın aynen korunmasına yönelik davacıların ecrimisil talebi yönünden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.