Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/8008 K.2023/811

Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, olmadığı takdirde tenkis ve elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, asıl ve birleştirilen davalarla, murisleri ...'un ölümüne kadar zengin bir hayat geçirdiğini, davalı ile evli olduğunu ancak bu evlilikten tarafların çocuğunun olmadığını, muris ...'un hiçbir şekilde gayrimenkul satmaya ve eşinin özel bir bakımına ihtiyacı yok iken, iptalini istedikleri ...

Noterliğince tanzimli 11/12/1991 tarih ve 20454 yevmiye sayılı düzenleme suretiyle ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile çok kıymetli dava konusu taşınmazları, görünürde ölünceye kadar bakma sözleşmesi karşılığı verilmiş gibi gösterilmiş ise de gerçekte mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla davalıya bağışlandığını, yapılan sözleşmenin ve bağışın tarihine bakıldığında murisin hiçbir hastalığının olmadığını, bahçesinde işlerini yaptığını, o tarihte bir hastalığının da olmadığının açık ve net olduğunu, şahitlerin de bunu beyan ettiklerini, muris İbrahim'in ölünceye kadar herhangi bir ağır rahatsızlık içinde olmayan, ayakta gezen,

işlerini kendisi gören bir kişi olduğunu, özellikle sözleşmenin düzenlenmiş olduğu tarihte 51 yaşında olduğu düşünüldüğünde böyle bir özel bakıma gereksiniminin olmadığının ortada olduğunu, davalının murise ait mal varlığının üzerinden evlilik yaptığını, yasal olarak yarısına sahip olan davalının tüm malvarlığını ele geçirme amacı olduğunun açık olduğunu belirterek muris ile davalı arasında yapılan ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptaline, bu talepleri yerinde görülmez ise tenkise karar verilmesi ve davalının kendilerine ait hisseye yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacıların murisin kardeşleri ve yeğenleri olduğunu kardeşlerin saklı paylarının ihlal edilmediğini, yeğenlerin ise saklı payları olmadığını, sözleşmenin gerçek ve geçerli olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile murisin davacılardan mal kaçırmak amacıyla söz konusu taşınmazları davalıya devrettiğini davacıların ispatlayamadığı, ayrıca sözleşmeye konu gayrimenkullerin değerinin çok fazla olmadığı, diğer taşınmazlarla birbirlerine çok yakın olduğu ayrıca davacılar tarafından ispatlanmış bir husumet durumunun da olmadığı, tenkis talebi yönünden ise ölünceye kadar bakma sözleşmesinde ivazın yerine getirildiği kanaatine varıldığı, kazandırıcı işlemlere karşı tenkis talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle asıl dava ile birleştirilen davanın reddine yönelik karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dava dilekçesindeki açıklamaları tekrar ederek mahkemece, taleplerinin anlaşılmadığını ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dava dilekçesi ve istinaf dilekçesindeki açıklamalarla temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, olmadığı takdirde tenkis ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 611. vd. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) 511.) maddeleri ile Türk Medeni Kanun 563 vd. maddeleri esas alınmıştır.

3. Değerlendirme İncelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan onama harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,