Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/8620 K.2023/985

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; vekil edeninin 1/2 pay sahibi olduğu 604 ada 126 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak daha önce... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/860 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhine ecrimisile hükmedildiğini ileri sürülerek bahsi geçen davada bilirkişi raporu ile belirlenen ve fazlaya ilişkin saklı tutulan 42.257,50 TL'nin dönem sonlarından itibaren yasal faiziyle tahsilini, ayrıca davalının haksız işgali devam ettiğinden 25.11.2014 – 06.12.2017 dönemine ilişkin 100.975 TL ecrimisil bedelinin dönem sonlarından itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ilk ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını, sonraki dönem yönünden vekil edeninin haksız işgali bulunmadığını, intifadan men koşulunun oluşmadığını, davalının taşınmaz için yaptığı 58.500,00 TL zorunlu ve faydalı masrafın takas ve mahsup edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile 140.444,10 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davcıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; müvekkilinin Kasım 2014 tarihinden sonra dava konusu taşınmazı terkettiğini ve bu tarihten sonra kullanımı olmadığını, taşınmazı davacı ile ortak çocukları olan ...’ün kullandığını, Kasım 2014 tarihinden önceki dönem için ise ecrimisil koşullarının oluşmadığını, davacının talebi aşılmak sureti ile hüküm kuruluğunu, takas mahsup talebinin mahkemece değerlendirilmediğini, ecrimisil hesaplama yönteminin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın, taraflar arasında geçimsizlik başlamadan önce aile konutu olarak kullanıldığı, boşanma davasının kesinleştiği tarih itibariyle taşınmazın aile konutu özelliğini kaybettiği, davalının ancak boşanmanın kesinleştiği 07.05.2012 tarihinden sonra kötü niyetli duruma geleceği, davacının önceki davada dava edilmeyen fazlaya ilişkin haklara yönelik ecrimisil miktarı hakkında davalının zamanaşımı defi değerlendirilerek,

davacının 06.12.2012 tarihinden itibaren ecrimisil talep edebileceği, zira eldeki davanın açılış tarihi 06.12.2017 olup davacının 06.12.2012 tarihine kadar olan ecrimisil alacakları zamanaşımına uğramış olduğu, takas-mahsup talebine konu edilen masrafların ise ecrimisile konu olan 06.12.2012 - 06.12.2017 döneminden önceki bir tarihte yapıldığından takas-mahsup talebinin bu davada değerlendirilmesinin mümkün olmadığı açıklanarak, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına, davacının davasının kısmen kabulüne.

06.12.2012 – 26.11.2014 tarihleri arasındaki dönem için 25.930,84 TL ecrimisilin 06.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının ikinci talebine ilişkin olarak.

26.11.2014 – 31.12.2014 tarihleri arasındaki dönem için 2.894,35 TL, 01.01.2015 – 31.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için 31.890,69 TL, 01.01.2016 – 31.12.2016 tarihleri arasındaki dönem için 33.644,68 TL, 01.01.2017 – 06.12.2017 tarihleri arasındaki dönem için 30.756,88 TL olmak üzere toplam 99.186,60 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde; müvekkilinin ecrimisil talep edilen dönemde dava konusu taşınmazı kullanmadığını, davalı tanığının beyanına değer verilmemesinin gerekçesinin açıklanmadığını, davacının 26.11.2014 – 31.12.2014 dönemine ilişkin talebinin 2.829,00 TL olup mahkemece bu dönem için 2.894,35 TL ecrimisile hükmedilerek davacının talebinin aşıldığını, takas mahsup talebinin reddedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamından davacı tarafın yeminli dinlenen tanıklarının beyanları ile iddialarının ispatlanmış olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin talep aşımına ilişkin temyiz itirazına gelince, davacı tarafın dava dilekçesinde 26.11.2014 - 31.12.2014 dönemine ilişkin talebi 2.829,00 TL olmasına karşın hükümde bu dönem için davacı tarafın talebi aşılmak suretiyle 2.894,35 TL ecrimisil ödenmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan ve "26.11.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasındaki dönem için" bölümünden sonra gelen “2.894,35 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “2.829,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,