Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/1609 K.2022/2608

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/08/2014 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/04/2021 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu 11 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün değilse satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazlardan 446 parseli annesi ile birlikte kullandıklarını, bu parsel üzerindeki sondaj kuyusu ve elektrik tesisatını kendisinin yaptırdığını beyan etmiştir.

Bir kısım davalılar ve davalı ... vekili, aralarında rızai taksim sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşme doğrultusunda ortaklığın giderilmesini, taşınmazların satılmasını istemediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 11 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece 2014/236 E. 2016/48 K. sayılı dosya üzerinden 27.01.2016 tarihinde verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/7526 E. 2019/5915 K. sayılı ve 26.09.2019 tarihli ilamı ile, dosya da görülen eksikliklerin tamamlanması ve tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

Mahalline iade kararı sonrası mahkemece, davanın kabulüne dair ek karar verilmiş, bu ek kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 370 ve 371. maddelerinde temyiz incelemesi sonunda Yargıtay'ın verebileceği kararlar düzenlenmiştir.

Yargıtayca yerel mahkeme kararının doğru olduğu kanaati ile onama kararı yargılama hatası eksiklikler, hukuken yanlış uygulanması gibi esasa ilişkin sebeplerle bozma kararı, karar esas yönünden uygunsa maddi hatalar yönünden usul hatalar, için düzelterek onama kararı verebilir. Bu kararlar verildikten sonra Yargıtay tarafından dosya yerel mahkemeye gönderilir.

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 2016/7526 E. 2019/5915 K. sayılı ve 26.09.2019 tarihli mahalline iade kararı sonrası mahkemece yapılacak iş, dava dosyasının yeniden esas kaydı yapılmaksızın önceki esas kayıt numarası üzerinden gerekli yazışmalar ve araştırmalar yapılarak, mahalline iade kararının gereğinin yerine getirilmesi, sonrasında da dosyanın tekrar temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi olmalıdır.

Mahkemece yukarıda yapılan açıklamaya aykırı olacak şekilde, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin mahalline iade kararı mahkemesine ulaştıktan sonra mahkemece, yeniden tensip tutanağı hazırlanmış, mahalline iade kararında belirtilen araştırmalar ile ilgili ara karar kurulmuş, yazışmalar yapılmış ve usule aykırı şekilde duruşma açılmıştır.

Mahkemece, mahalline iade kararı sonrasında açılan duruşmada, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin yukarıda açıklanan HMK'nın 370. ve 371. maddelerinde yazılı onama ve bozma kararı bulunmadığı halde Yargıtay bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, aynı esas numarası üzerinden duruşmalara devam edilerek, 14.04.2021 tarihinde yeniden davanın esası hakkında hüküm tesis edilmiştir.

Saruhanlı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/236 E. 2016/48 K. Sayılı ve 27.01.2016 tarihli kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2019 tarihli ilamı ile HMK'nın 370. ve 371. maddelerinde yazılı onama, düzeltilerek onama ve bozma kararı verilmediğinden, kanunun açık hükmüne aykırı ağır usulü hata ile aynı esas numarası üzerinden mahalline iade kararının bozma kararı gibi algılanarak, bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi ve yeniden hüküm kurulması yok hükmünde işlem olup Saruhanlı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/236 E. 2016/48 K. sayılı ve 14.04.2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemenin asıl 27.01.2016 tarihli kararı üzerinden yapılan temyiz incelemesinde, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde dava konusu edilen, ancak mahkemece mahalline iade kararı sonrasında açılan duruşmalarda tefrik kararı verilen 550 parsel sayılı taşınmaz dışındaki diğer parseller yönünden mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün 446, 1296, 1336, 1441, 1462, 1518, 1549, 1909, 2229 ve 2507 parsel sayılı taşınmazlar yönünden onanması gerekmiştir.