Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/1690 K.2022/3835

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/04/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ..., davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin Nazilli ilçesi, ... Mahallesi 1599 ada 1 parselde hissedar olduğunu belirterek ortaklığın aynen taksim yolu ile, mümkün olmaması halinde ise satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne; Aydın ili, Nazilli ilçesi, ... mevkii 1599 ada 1 parsel üzerindeki ortaklığın aynen taksimi mümkün olmadığından ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ile davalılar ... ve ... temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalılar ... ve ...'nın temyiz dilekçesinin incelenmesine gelince;

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin (1). fıkra hükmü; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur” şeklindedir.

1086 sayılı HUMK’nun 437. maddesini yeniden düzenleyen 5236 sayılı Kanunun 16. maddesinin öncesindeki hali "Sulh mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi sekiz gündür. Bu süre ilamın usulen taraflardan herbirine tebliği ile işlemeye başlar…" şeklindedir.

Somut olayda, davalı ...'ya gerekçeli karar tebliği 30.12.2015 tarihinde, davalı ...'e ise 26.12.2015 tarihinde yapılmış olup, her iki davalı da 26.01.2022 tarihinde temyiz dilekçesi ibraz etmişlerdir. Davalılar, yasada öngörülen yasal temyiz süresi geçtikten sonra hükmü temyiz ettiklerinden temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.