Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2324 K.2022/4648

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16/02/2011, 11/07/2014 ve 28/06/2013 tarihlerinde verilen dilekçeler ile ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir. Tavzih talebinin kısmen kabulüne dair verilen 17/01/2022 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleştirilen davalar ecrimisil taleplerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.11.2020 tarihli, 2018/5972 E, 2020/7079 K sayılı ilamı ile onanarak 18.01.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ... mirasçısı ... 04.02.2021 tarihli tavzih dilekçesi ile hükümde ecrimisil bedelinin "davalılardan hisseleri oranında tahsili ile davacıya verilmesi" şeklinde tesis edildiğini, bu hükmün infazda tereddüt yarattığını, ecrimisil miktarının davalılardan hangi oranda tahsilinin yapılacağının tespiti ile bu oranların hükümde belirtilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 17.01.2022 tarihli ek karar ile, tavzih talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ek kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305.maddesi incelendiğinde; hükmün tavzihi ancak hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflarca hükmün açıklanması, tereddüt ya da aykırılığın giderilmesi için istenebilir. Madde metninden açıkça anlaşılacağı üzere, taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacak, genişletilemeyecek ve değiştirilemeyecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; mahkemece tavzih talebinin kısmen kabulüne dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 17.01.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.