Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2444 K.2022/4219

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/12/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/06/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, paydaşın açtığı ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davaya konu 3963 ada 1 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğunu ve bu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın kötü niyetle açıldığını, kendileriyle paylaşım konusunda konuşulmadığını ve taşınmazda fiili taksimin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş; davalılardan ..., ..., ... ve ... ayrı ayrı verdikleri dilekçeleriyle, taşınmazın fiilen bölündüğünü belirterek davanın reddini savunmuş; davalılardan ... vekili, davaya konu taşınmazda taksim mümkün olup olmayacağının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş; diğer davalı, taşınmazın fiilen taksim edildiğini, üzerine birçok binanın inşa edildiğini ve kendisinin de bu taşınmaz üzerindeki binalardan birini 1993 yılında yaptırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile “dava konusu İstanbul, ..., ... Mah., 3963 ada, 1 parsel sayılı arsa vasıflı 10.760,82 m2 miktarlı taşınmazdaki ortaklığının satış sureti ile giderilmesine” karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili ile bir kısım davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer tüm paydaşlara karşı açabilir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; UYAP TAKBİS üzerinden yapılan incelemede, davaya konu taşınmazın, yeni imar uygulaması sonucu 10.02.2012 tarihinde 3963 ada 15 ve 16 parsel numaralarını aldığı görülmüş olup, bunlardan 15 parsel sayılı taşınmazın tamamının davanın açılmasından sonra dava dışı ... ismindeki kişiye satıldığı anlaşılmıştır.

Öte yandan; bu yeni parsellerden 15 sayılı parselde davacı paydaş olarak yer almadığından yargılamanın 1. oturumunda davacı vekilin sadece 16 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir. Ancak keşif tutanağında, pasif hale gelen 3963 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden incelemelerin yapıldığı belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalara rağmen mahkemece, ifraz sonucu oluşan 15 parsel sayılı taşınmazda hissedarlık durumunun sona ermesine rağmen pasif hale gelen (eski) 3963 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.