Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2867 K.2022/6597

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.09.2013 tarihinde verilen dilekçeyle mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/03/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, esas hakkında yeniden hüküm tesisine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin kısmi bozma ilamı üzerine davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 24.02.2022 tarihli istinaf hükmünün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılardan ...'ın 2002 yılında boşandıklarını, davalı ...'nın tarafların oğlu olduğunu, davacının yurt dışında olmasını fırsat bilen davalıların taşınmazı boşaltmak istemediklerini ve işgal etmeye devam ettiklerini beyan ederek; davalıların taşınmaza müdahalelerinin men'ine, dava tarihinden geriye beş yıllık olmak üzere toplam 26.172,00 TL ecrimisilin işlemiş yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece; davanın men'i müdahale yönünden kabulüne, davalıların taşınmaza vaki müdahalelerinin men'ine, ecrimisil yönünden taleple bağlı olmak üzere davanın kabulüyle, 13.086,00 TL'nin davalı ...'tan, 13.086,00 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen hükme karşı davalılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; davalıların istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, men'i müdahale yönünden kabulüne, taşınmaza davalıların vaki müdahalesinin men'ine, ecrimisil isteminin yönünden taleple bağlı olmak üzere istemin kısmen kabulüyle davalı ...'tan 13.086,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsil edilerek davacıya verilmesine, davalı ... yönünden ecrimisil davasının reddine, davacının fazlaya dair isteminin reddine karar verilmiştir.

İstinaf hükmü taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan temyiz incelemesinde. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 28/01/2021 tarih 2018/10479 E. - 2021/616 K. sayılı ilamı ile; "...1.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin ve davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ecrimisil konusundaki temyiz itirazlarına gelince, dosya kapsamına göre davacı ile davalılardan ...’ın boşanmış oldukları ve boşanmanın da 13.02.2002 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacının, boşanma kararının kesinleştiği 13.02.2002 tarihi ile davanın açıldığı 06.09.2013 tarihi arasında geçen 11 yıllık süre boyunca anılan davalıya ihtarname göndererek taşınmazın tahliyesini ve ecrimisili talep etmemesi karşısında davalı ...’ın dava konusu taşınmazda davacının rızası hilafına oturup oturmadığı konusunda yapılan araştırmanın yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bu nedenle tanıkların dinlenerek anılan davalının boşanmanın kesinleştiği 13.02.2002 tarihi ile davanın açıldığı 06.09.2013 tarihi arasında geçen 11 yıllık süre boyunca davacının rızası dışında taşınmazda oturup oturmadığı, rızası dışında oturuyor ise davacının bu rızasının hangi tarihten itibaren ortadan kalkmış olduğu hususunun tespit edilmesi,

iddia ve savunma çerçevesinde toplanmış ve toplanacak delillerin sonucuna göre ecrimisil talebi hakkında karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmamıştır." gerekçesiyle (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve katılma yoluyla davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nın 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına,

davacı vekilinin ve katılma yoluyla davalılardan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermiştir.

Bozma ilamına uyan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince yapılan yargılama neticesinde; davacının davasının men'i müdahale istemi yönünden kabulüyle taşınmaza davalıların elatmalarının önlenmesine, davacı tarafından davalı ... ve davalı ... ... aleyhine açılan ecrimisil davasının ayrı ayrı reddine karar verilmiş, istinaf hükmü davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre; dava değeri 80.000,00 TL olarak gösterilmiş, bu miktar üzerinden dava harçlandırılmış ve sonrasında ilk derece mahkemesince ve bölge adliye mahkemesince davanın men'i müdahale ve ecrimisil istemi yönünden kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay 8. Hukuk Dairesince sadece ecrimisil istemine münhasıran bozulması üzerine men'i müdahale istemine ilişkin kabul hükmü kesinleşmiştir.

Yukarıda anılan bozma ilamı sonrasında; eldeki temyiz incelemesine konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 24/02/2022 tarih 2021/940 E. - 2022/462 K. sayılı ilam ile meni müdahale istemi yönünden hüküm tekrarı yapılmak suretiyle davacının davasının men'i müdahale yönünden kabulüyle taşınmaza davalıların elatmalarının önlenmesine, davalılar ... ve ... ... aleyhine açılan ecrimisil davasının ayrı ayrı reddine karar verilmiş, istinaf hükmü 26.172,00 TL'lik reddedilen ecrimisil istemine yönelik olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın temyiz itirazına konu ettiği reddedilen miktar 26.172,00 TL olup karar tarihi itibariyle geçerli olan temyiz kesinlik sınırının (2022 yılı için 107.090,00 TL) altında kaldığından davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle miktar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.