Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2884 K.2023/4187

Taraflar arasındaki mera komisyon kararının iptali, birleştirilen davada tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava konusu 21 parsel sayılı taşınmaza ait ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve dayanak belgeleri (kadastro tutanakları, 22/A kadastro tutanağı, diğer bilgi ve belgelerin), dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARŞIOY

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 45/1. Maddesi; "Devlet, tarım arazileri ile çayır ve mer'aların amaç dışı kullanılmasını ve tahribini önlemek, tarımsal üretim planlaması ilkelerine uygun olarak bitkisel ve hayvansal üretimi artırmak maksadıyla, tarım ve hayvancılıkla uğraşanların işletme araç ve gereçlerinin ve diğer girdilerinin sağlanmasını kolaylaştırır. " hükmünü,

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4/1-3-4. Maddesi ise aynen; "Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz. Ancak, kullanım hakkı kiralanabilir. Kiralama ilkeleri yönetmelikle belirlenir.

(Değişik dördüncü fıkra: 27/2/2013-6443/1 md.) Amaç dışı kullanılmak suretiyle vasıfları bozulan mera, yaylak ve kışlakları tekrar eski konumuna getirmek amacı ile yapılan veya yapılacak olan masraflar sebebiyet verenlerden tahsil edilir. Yapılan masraflar karşılığı tahsil edilen tutarlar genel bütçeye, yapılacak olan masraflar karşılığı tahsil edilen tutarlar ise il müdürlüklerince hazırlanan ıslah projelerine uygun olarak o yerin ıslah çalışmalarında kullanılmak üzere köy sandığında veya belediye bütçesinde açılacak hesaba gelir kaydedilir." hükmünü içermektedir.

Yasa'nın bu açık hükmü somut uyuşmazlığa uygulandığında; dava konusu 106 Ada 21 ve 109 Ada 24 no'lu parseller Mera Komisyonu tarafından mera olarak sınırlandırılmış, bilahare taşınmazların mera vasfını kaybettiği kabul edilerek komisyon kararının iptaline karar verilmiş, davalının istinaf başvurusu reddedilmiştir.

Her ne kadar dairemizce dosyanın mahalline iade kararı verilmiş ise de, mahalline iade kararında yer alan eksiklikler, davadaki talep ve savunmalar dikkate alındığında, davanın esasını ve sonucunu etkileyecek nitelikte değildir. Mahalline iade kararı verilmesi ile, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının onanabileceği de zımnen kabul edilmiş olmaktadır.

Oysa; Mera vasfını taşıyan bir taşınmaza el atılması, üzerine bina yapılması, sürülmesi, bu suretle mera vasfını kaybettiği iddia edilerek mera vasfından çıkartılması, hem Anayasa'ya, hem de Mera Kanunu'nun 1. Maddesindeki amacı ile 4. Maddesindeki düzenlemesine açıkça aykırıdır. Bu nedenle esastan temyiz incelemesi yapılması ve temyiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği kanaatindeyim. Bu gerekçe ile, sayın çoğunluğun mahalline iade kararına katılmıyorum.