Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/3331 K.2023/3966

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı ...'ın maliki olduğu 9 numaralı bağımsız bölümü 06.02.2019 tarihinde satın aldığını, satın aldıktan sonra gayrimenkulde ikamet eden davalılara Üsküdar 26. Noterliği'nin 25.02.2019 tarih, 01210 yevmiye numaralı ihtarı ile gayrimenkulün tahliyesi ile boş olarak teslimini içeren ihtarı keşide ettiğini ve bu ihtarın 26.02.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olduğunu,

akabinde Üsküdar 15. Noterliği'nin 11.03.2019 tarih ve 03439 yevmiye numaralı ihtarnameye istinaden gayrimenkulü hiçbir yasal sebep olmaksızın kullanmaları nedeniyle ecrimisil talebinde bulunduğunu ve bu ihtarın da davalılara yine 15.03.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olduğunu ileri sürerek davalıların el atmasının önlenmesine ve 26.02.2019 tarihi ile dava tarihindeki dönem için şimdilik 5.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birkte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda: “...el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebininse kısmen kabulü ile 26/02/2019 ile 03/07/2019 tarihleri arasındaki dönem için 4.233,33 TL ecrimisilin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine...” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; inançlı işlem iddiasına ilişkin olarak açtıkları İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/77 Esasına kayıtlı dava dosyasının bekletici mesele olarak kabulünün gerektiği ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince: “...davaya konu, kat irtifakı kurulu, 9 numaralı bağımsız bölümün satış suretiyle 06/02/2019 tarihinde davacı ... adına tescil edildiği, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, dava konusu taşınmazda davacının tam hisse ile malik olup, davalıların taşınmazı kullanımının haklı ve geçerli bir nedeni bulunmadığı, davalı tarafın haksız işgalci olduğu…” gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ... ile diğer davalı ...’nin 30.03.2018 tarihinde boşandığını, bu davadan önceki tarihlerde davalı ...’in taşınmazı terk ettiğini, husumet yönünden bu davalı ile ilgili olarak davanın reddinin gerektiğini, davalı ...’nin de taşınmazı iyi niyetli olarak kullandığını, ecrimisil koşullarının oluşmadığını, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve Yasa'larla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

2. Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

3. Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,