Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/4018 K.2023/4413

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 28.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin temyize konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 365/1 ... maddesine göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir."

Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş ise temyiz defterine kaydolunur ve durum derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir."

Davacı Hazine Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edildiğinden temyiz dilekçesi hakkında inceleme ve değerlendirme yapma yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğundan bahisle talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.