Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/4297 K.2022/7559

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18/09/2014 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.02.2022 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, davalı Belediyece davaya konu 419 ada 257 parselde kayıtlı taşınmaza yol yapımı nedeniyle kamulaştırmasız el atıldığını açıklayarak dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisilin faiziyle davalı Belediyeden tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile toplam 4.404,50 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemesince bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarıca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; mahkemece kabul edilen ve reddedilen miktar karar tarihi olan 2022 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı 5.810,00 TL'yi geçmediğinden; taraf vekillerinin kararı temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz istemini içerir dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.