Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/4588 K.2023/842

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada; bozma kararına karşı direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılan temyiz incelemesi sonucunda direnme kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline ait taşınmazın komşu parsel maliki tarafından düzleme, asfalt atma, otopark olarak kullanmak suretiyle işgal edildiğini belirterek elatmanın önlenmesini ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın yol kenarında herkesin park edebileceği açık bir alanda bulunduğunu, asfaltın belediye tarafından atıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2016 tarih ve 2014/462 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.11.2017 tarih ve 2016/12566 Esas, 2017/6121 Karar sayılı ilâmı ile elatmanın önlenmesi talebi yönünden harç tamamlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

3. Eksik harç tamamlanarak İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2019 tarih ve 2018/7 Esas, 2019/370 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.11.2019 tarih ve 2019/5633 Esas, 2019/9799 Karar sayılı ilâmıyla, dosya içerisindeki belgeler ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalının müdahalesi kanıtlanamadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyerek hüküm bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

6. İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2020 tarih ve 2020/203 Esas, 2020/204 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnililerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

7. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarih ve 2020/8-720 Esas, 2021/802 Karar sayılı ilâmı ile dosya kapsamından iddia edilen asfaltlama ve düzleme işleminin davalı tarafından gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığını, bu işleminin Yalıkavak Belediyesi tarafından yapıldığına dair resmî belge bulunduğunu, dava konusu alanda araçların park etmesinin davalının olumlu veya olumsuz davranışından kaynaklandığının kabul etmeye olanak bulunmadığını belirterek, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunun yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltmeye ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2022 tarih ve 2022/47 Esas, 2022/115 Karar sayılı ilâmı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili duruşmalı olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya içerisinde bulunan resmî evraka göre Belediyenin yalnızca asfalt dökme işlemini yaptığını belirtilmesine rağmen, Mahkemece davalı tanığı olan eski fen işleri müdürü beyanına dayanılarak karar verilmesinin doğru olmadığını, davalının kötü niyetli olup dava konusu taşınmazı şifahen yapılan tüm uyarılara rağmen otopark olarak kullandığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi ve “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,