Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/4722 K.2022/5309

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi DAVACILAR : ... vd. DAVALILAR : ... vd.

İLK DERECE

MAHKEMESİ

Keban Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 20/09/2019 tarihinde verilen dilekçeyle müdahalenin önlenmesi ve kal, bu talepler kabul edilmez ise su rejimi tesisini talep etmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12/11/2020 tarihli hükmün Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 31/05/2022 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, suya müdahalenin önlenmesi ve kal, ikinci kademede su rejimi tesisi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; ... Köyü'nde konutlarının, arazilerinin ve bahçelerinin bulunduğunu, ... Köyü, ...,... Mevkiinde bulunan su kaynağında davacıların kadimden beri su hakları bulunduğunu ancak davalıların döşedikleri borularla suyu kendi bahçelerine aldıklarını bu nedenle davacıların kadimden beri yararlanma hakları bulunan suyun azaldığını ve kullanım hakkından mahrum kaldıklarını, davacıların içme sularının dahi olmadığını, köyün camisi, okulu, sağlık ocağının da su haklarından mahrum kaldıklarını ileri sürerek davalıların suya yaptıkları müdahalenin men'i ve kal'ine, bu taleplerinin kabul görmemesi halinde suyun yeniden taraflar arasında kullanımının sağlanması amacıyla suyun taksim edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesi gereğince kesinlik sınırı altında kaldığı belirtilerek istinaf dilekçesinin reddine dair kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair 31/05/2022 tarihli ek karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar düzenlenmiş olup, miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiştir. Belirtilen parasal sınır 2020 yılı için 5.390,00 TL tutarındadır.

Dosya içeriğine göre, istinaf yasa yoluna başvuran davacılar vekili, davayı açarken dava değerini 3.000,00 TL olarak belirtip, davasını bu miktar üzerinden harçlandırmış ise de; talep suya müdahalenin önlenmesi ve kal, ikinci kademede su rejimi tesisi istemine ilişkin olup, davanın konusu itibariyle ekonomik değeri belirlenemeyeceğinden, davacılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararını istinaf etme hakkı bulunmaktadır.

O halde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf dilekçesi üzerine esastan inceleme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, istinaf dilekçesinin kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle red kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 31/05/2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına, 31/03/2022 tarihli 2021/860 Esas, 2022/426 sayılı Kararının ise bozulmasına karar vermek gerekmiştir.