Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/5409 K.2023/6142

Taraflar arasındaki mirasın reddinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf harcının eksik yatırması üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından çıkarılan muhtıra usulüne uygun olarak davalı vekiline 31.12.2019 tarihinde tebliğ edilmiş; eksik istinaf karar harcı yasal sürede tamamlanmadığından 11.02.2020 tarihli ek karar ile davalının istinaf kanun yoluna başvurulmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen 07.07.2020 tarihli ikinci ek karar ile davalı vekilinin eksik istinaf karar harcını 24.02.2020 tarihinde yatırıldığı belirtilmiş; 11.02.2020 tarihli ek karar kaldırılmasına ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile müvekkili banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmelerinin ardından tüm kredi sözleşmelerinden doğan alacakların yapılandırılması için protokol imzalandığını, buna rağmen davalının müvekkil bankaya ödeme yapmadığını, davalı aleyhine İstanbul 20. İcra Müdürlüğünün 2017/40423 Esas sayılı dosyası ile icra takibine başlandığını ve takibin kesinleştiğini, davalı takip borçlusunun borca yeter malvarlığının tespit edilemediğini, borcun tahsili için davalının murisinden miras yolu intikal edecek malvarlığına haciz işlemi uygulandığını,

davalının borcu ödemek yerine Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/2154 E., 2017/1684 K. sayılı ilamı ile mirası reddettiğini, bu işlemin davalı tarafından alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapıldığını belirterek, mirasın reddi kararının müvekkili lehine iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline yapılan tebligatların usûlsüz olduğunu, bu sebeple tanık listesinin verilmesi için mahkemece kendilerine süre verilmesini ve tanıklarının dinlenmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davanın kabulüne, davalı ...'nin Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/2154 Esas sayılı ilamı ile murisi ...'nin mirasını reddetmesine ilişkin kararın TMK'nun 617. maddesi uyarınca iptaline..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf harcının eksik yatırması üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından çıkarılan muhtıra usulüne uygun olarak davalı vekiline 31.12.2019 tarihinde tebliğ edilmiş; eksik istinaf karar harcı yasal sürede tamamlanmadığından 11.02.2020 tarihli ek karar ile davalının istinaf kanun yoluna başvurulmamış sayılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince verilen 07.07.2020 tarihli ikinci ek karar ile davalı vekilinin eksik istinaf karar harcını 24.02.2020 tarihinde yatırıldığı belirtilmiş; 11.02.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesi tebligatının müvekkiline usulüne uygun şekilde yapılmadığını, cevap ve delillerini sunmak için mahkemeden süre istediklerini, mahkemece davalının ikamet kaydı ve tebligatın alınış sebebiyle ilgili olarak bağlı bulunduğu muhtarlığa yazı yazılmasına ve sair hususların sonra düşünülmesine karar verildiğini, bu işleme rağmen müvekkili adına tanık listesinin verildiğini,

bir sonraki celse mahkemenin davalının adres kayıt sistemindeki adresinin araştırılmasına ve yazı cevabı sonrası davalının itirazlarının değerlendirilmesine karar verildiğini ancak izleyen celsede usûlsüz tebligat gözardı edilerek inkar niteliğindeki delillerini sunması için mahkemece kesin süre verildiğini, ayrıca 5. celseden bir gün önce verilen belgeli mazeretinin mahkemece kabul edilmeyerek dava hakkında karar verdiğini, bildirilen tanıklarının da dinlenmediğini, sadece davacının iddia ve delilleriyle mahkemece hüküm kurulduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “...incelenen dosyada, mahkemece 11.02.2020 tarihli ek kararla HMK'nın 344. maddesi gereğince verilen kesin süre içinde istinaf maktu karar harcı yatırılmadığından davalı ... vekilince kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verildiği, ek karara karşı davalı vekilince yeniden istinaf yoluna başvurulduğu, mahkemece verilen 07.07.2020 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu,

istinaf eden tarafça verilen kesin süre içerisinde asıl karara karşı istinaf yasa yoluna başvuruya ilişkin istinaf maktu karar harcı yatırılmadığına (24/02/2020 tarihinde yatırılmıştır) ve eksik harç ihtarının usûle uygun tebliğine göre, yerel mahkemece 11.02.2020 tarihli ek kararla davalı ... vekilinin kararı istinaf etmemiş sayılmasına karar verilmesinde HMK'nın 344. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir...” şeklindeki gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, savunma hakkının kısıtlandığını beyan ederek mahkemenin 11.02.2020 tarihli ek kararının kaldırılması ile müvekkili aleyhine verilen 17.10.2019 tarihli asıl kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mirasın gerçek reddinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 inci maddesi, 346 ıncı maddesi, 371 inci maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 617 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,