Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/6043 K.2022/7021

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.06.2022 gün ve 2022/3575 Esas 2022/4572 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar ..., ve ... vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 7 ada 18 parsel sayılı taşınmazda paydaş bulunduğunu, davalıların murisi olan ... ve ...’in paylarının tamamını satın almış olmasına rağmen her nasılsa tapuda hala paydaş gözüktüklerini, bu durumun yolsuz tescil oluşturduğunu, ayrıca ...’ın 2000 yılında, ...’in ise 1989 yılında vefat ettiğini ve uzun yıllardır taşınmazın tamamının müvekkili tarafından kullanılıyor olması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 713/2'nci maddesindeki şartların da sağlandığını belirterek tapu iptali ve müvekkili adına tescilini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... mirasçıları vekili, TMK'nın 713/2'nci maddede belirtilen şartların somut olayda uygulanamayacağını, daha önce açılan ortaklığın giderilmesi davasının uzatılması amacıyla iş bu davanın açıldığını, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. 2.Davalı ... vekili ise, davanın 10 yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığını, tapu müdürlüğüne husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddi gerektiğini dile getirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, tapu müdürlüğü yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6 Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. B.Gerekçe Dairemizin 14.12.2022 tarih, 2021/3377 Esas, 2021/3911 Karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. DİRENME

1.İlk Derece Mahkemesi 22.03.2022 tarih 2022/83 Esas, 2022/172 Karar sayılı ilamında; 2018/392 Esas, 2019/421 sayılı Kararında direnilmesine, davanın reddine karar vermiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir. 2.Dairemiz 28.06.2022 tarih, 2022/3575 Esas, 2022/4572 Karar sayılı ilamında; Mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından mahkemenin anılan kararının bozulmasına ilişkin Dairemizin 14.12.2022 tarih, 2021/3377 Esas, 2021/3911 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermiştir.

VII. MADDİ HATA

A. Maddi Hata Nedenleri

Davalılar ..., vekili; Dairemizin hatanın çözümüne dair hukuki sebepleri takdiren değerlendirerek, kanunun açık düzenlemesine aykırı yazılan "kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere," ifadelerinin ilamdan çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Gerekçe

1. Yargıtay kararlarında, şeklî anlamda kesinleşen kararlara yönelik açık maddi hatanın varlığı gerekçe gösterilerek müdahale edilmesinde iki temel noktaya vurgu yapılmıştır: Buna göre Yargıtay’ca verilen kararın (onama/bozma) hukuki değerlendirme veya delil takdiri dışında tamamen maddi olgulara yönelik olarak ilk bakışta açık ve belirgin olarak anlaşılabilmesi, ayrıca bu hatanın yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen yanlışlıklar içermesi gerekmektedir.

Bu durumda karşı taraf lehine usule ilişkin kazanılmış hak doğmayacak, bu tür açık hatalarda maddi gerçek göz ardı edilemeyecek ve karara müdahale edilebilecektir. Ancak Yargıtay bu şekilde yapılacak müdahalenin de sınırını belirlemiştir. Maddi hata denetimi altında delillerin değerlendirilmesi ve hukuki nitelendirilmede hata yapıldığı gerekçesiyle kesinleşmiş olan mahkeme kararına müdahale edilmesi mümkün değildir.( AYM, Başvuru No. 2018/10018, 27/10/2021, § 69) (bkz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.11.2018 tarihli ve E.2016/22-388, K.2018/1607 sayılı ilamı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2.7.2003 tarihli ve E.2003/21-425, K.2003/441 sayılı ilamı )

2. Bu yönüyle şeklî anlamda kesinleşen ve maddi anlamda da kesin hüküm gücüne ulaşan kararla ilgili yeniden delil değerlendirmesi yapılmak suretiyle maddi hata denetimi adı altında davanın tekrar kanun yolu denetimine tabi tutulması ve bu suretle kesin hükmün ortadan kaldırılması mümkün değildir. Bu durum kesin hükmün otoritesini ortadan kaldıran ve kanunda olmayan bir yasa yolunun ihdası anlamına gelmektedir.( AYM, Başvuru No .2018/10018, 27/10/2021, § 70)

3. Bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (HMK) kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. HMK ‘nın 341 ila 381inci maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Dairemizce verilen kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün değildir.

4. Somut olayda Dairemizin 28.06.2022 tarih, 2022/3575 Esas, 2022/4572 Karar sayılı ilamında sehven karar düzeltme yoluna yer verildiği anlaşılmış, HMK 305/A. ve 304. maddelerinin uygulanma koşulları değerlendirilerek, yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında davalılar vekilinin "kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere" ifadelerinin ilamdan çıkarılmasına ilişkin düzeltme talebinin kabulüne karar verilmiştir.

VIII. KARAR