Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/7045 K.2024/229

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, terditli tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 22.12.2015 tarihinde ölen tarafların miras bırakanı ...'ın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlem ile Aydın 2. Noterliği'nde düzenlenen 12.07.2012 tarih ve 15413 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma sözleşmesi yapıldığını ileri sürerek ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, mümkün görülmemesi halinde tenkis isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili; miras bırakanın %97 oranında özürlü olması nedeniyle bakıma muhtaç olduğunu, şeker hastalığı nedeniyle ayaklarının kesildiğini, murise müvekkilinin baktığını, diğer çocuklarının ilgilenmediklerini, sözleşmenin muvazaalı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, mirasbırakanın sözleşmedeki gerçek amacının mirasçılarından mal kaçırmak olduğunu, 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararına göre muvazaa belirlenirken temlik edilen malın tüm mameleke oranının dikkate alınması gerektiğini, dava konusu ölünceye kadar bakma akdine konu olan malvarlığının mirasbırakanın malvarlığının tamamını oluşturduğunu, ... dışındaki davacıların murisle ilgilendiklerini ileri sürerek mevcut delillerle çelişen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ayakları kesilmiş olan, sürekli diyalize götürülen ve %97 oranında vücut fonksiyonlarında kayıp bulunan mirasbırakanın, tüm temel ihtiyaçlarının ve bakımının davalı tarafından yerine getirildiğinin dosya kapsamı ve tanık anlatımları ile ispatlandığı açıklanarak ölünceye kadar bakma sözleşmesinin mal kaçırmaya yönelik olmadığı gibi edimler arasında orantısızlık da bulunmadığı, ivazlı akit olması nedeni ile tenkise de tabi olmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, uygun görülmezse ikinci kademede tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19, 611 ve devamı maddeleri, Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6, 560 ve devamı maddeleri.

2. 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve özellikle; dava her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince muris muvazaası nedeniyle tapu iptali ve tescil olarak nitelendirilmiş ise de, dava konusu taşınmaz mülkiyeti halihazırda mirasbırakana ait olduğundan ve mirasbırakan tarafından yapılan bir temlik bulunmadığından 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararına tabi bir tasarruftan söz edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; sonuç olarak usul ve yasaya uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,