Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1206 K.2023/1561

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının...

Devlet Hastanesi Başhekimliği'ne başvurarak müvekkili idare ile yaptıkları kira sözleşmesinin sonlandığını, yeni işletmeci ile kira sözleşmesinin imzalanmasına kadar geçecek süre boyunca işletmecilik faaliyetinin müsaade edilmesini istemesi üzerine Kantin Ecrimisil Tespit Komisyonunun kantin ihalesi aylık muhammen bedeli tespiti için aylık 89.010,00 TL belirlediğini, davalının kira sözleşmesinin sona erdiği tarihten kiralanan yeri fiilen boşalttığı tarihe kadar ödenmesi gereken günlük bedelin 2.967,00 TL olduğunu, bu bedele ilişkin komisyon kararının tebliğ edildiğini, toplam ödenmesi gereken ecrimisil bedelinin 373.842,00 TL olduğunu,

davalı hakkında ilamsız takip başlatıldığını ve davalının bu takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %20 den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının gerekçelerinin kiralama ve kiralamadan doğan haklar için geçerli olduğunun açık olduğunu, icra konusu edilen ecrimisil işleminin kiralama veya kiralamadan doğan bir hak olmadığını, Hazine taşınmazlarının idaresi hakkındaki yönetmelik hükümlerine göre davacı idarenin ecrimisil işleminde kendini yetkili görmesinin mevzuata aykırı olduğunu açıklayarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararlaştırılan ecrimisil bedelinin davalı tarafa 10.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, davacı tarafın takip talebinde işlemiş faiz talebi yerinde görülmediğinden, davalının... İcra Müdürlüğü'nün 2019/902 sayılı takip dosyasında takibe itirazının kısmen iptali ile takibin 373.842,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, işlemiş faiz talebi yönünden itirazın iptali talebinin reddi ile 10.01.2019 tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz yürütülmesine, alacağın likit olduğu dikkate alınarak asıl alacağın %20'si üzerinden hesaplanan 74.768,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı istinaf dilekçesinde özetle; ilk dereceli mahkemesinde ileri sürdüğü savunmalarını tekrar ettiğini, ayrıca davacının dava ehliyeti olmadığını, davacının ecrimisil tahsili isteminde bulunma yasal şartlarının oluşmadığını, ilk derece mahkemesince davacı ile imzalanan ve dosyaya sunulan 17.10.2018 tarihli sözleşmenin dikkate alınmadığını, kullanılan alan geçici olarak kullanıldığından yapılan değerlendirmenin de gerçeğe uygun olmadığını, İdare Mahkemesindeki davanın derdest olduğunu alacağın da likit olduğundan söz edilemeyeceğinden verilen icra inkar tazminatı tahsiline dair kararın yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince faiz alacakları yönünden verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, halbuki davalının cevap dilekçesi içeriğinden komisyon kararından haberdar olduğunun sabit olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının faiz alacakları yönünden verdiği ret kararının kaldırılarak talepleri yönünden karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından oluşturulan komisyon tarafından talebin kabul edilerek aylık 89.010,00 TL olmak üzere günlük 2.967,00 TL ecrimisil bedelinin belirlenmesine karar verildiği, ancak iş bu kararın davalıya tebliğ edildiği iddiasının davacı tarafından usulünce ispatlanamadığı, davacı hastane tarafından icra takip dosyasıyla belirlenen aylık ecrimisil bedelinin de dosya kapsamına ve taraflar arasındaki hukuki ilişkiye uygun olduğu anlaşıldığından,

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve alacağın likit olması nedeniyle icra inkar tazminatı tahsiline dair karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendinin 1 inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kısmen kabul kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 995 inci maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

2. 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile ecrimisil, haksız işgal tazminatı olarak nitelendirilmiştir. Bu kararın gerekçesinin V. bendinde “işgal tazminatı davalarının hususi bir şekli olan ecrimisil davalarının beş yılda zamanaşımına uğrayacağı esasını benimsemiş bulunan 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının halen geçerli” olduğu açıklanmış ve ecrimisil davalarının 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 908 inci (4721 sayılı Kanununun 995 inci) maddesine dayanan bir tazminat davası olduğu belirtilmiştir.

3. 08.03.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi, başkasına ait şeyi haksız olarak kullanmış olan ve bu kullanımı iyi niyete dayanmayan kimse o şeyi elinde tutmuş olmasından doğan zararları tazmin ile yükümlüdür.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,