Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1520 K.2023/2213

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; önceki ilamda destek yardımı dışındaki hususlara ilişkin verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ...’ten vekalet akdine dayalı olarak aldığı destek yardımından dolayı 1.333,33 TL alınarak davacı ...'e, 1.333,33 TL alınarak davacı ...'e, 1.333,33 TL alınarak davacı ...'ye, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte verilmesine, fazlaya ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ile davalıların...'in mirasçıları olduklarını, davalıların muristen intikal eden taşınmazları kiraya verdiklerini, muristen intikal eden römorku satarak bedelini aldıklarını, ortak taşınmazlara ait destek paralarının ise 2004 yılından beri davalı ... tarafından alındığını, müvekkillerine hisselerine düşen bedelleri ödemediklerini, müvekkillerinin davalıları defalarca uyararak müdahalelerinin menini talep ettiklerini, hisselerine düşen kira bedellerini istediklerini ve bu hususta davalılara ihtarname çektiklerini,

ancak davalılarca uyarılara cevap verilmediğini öne sürerek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 9.000,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 12.12.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile destek parasına ilişkin olarak her bir müvekkili için 4.558,29 TL olmak üzere toplam 13.674,87 TL’nin davalı ...’den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, tüm mirasçıların destek parası ile davalı ...’in hacca gönderilmesi hususunda anlaştıklarını, davalı ... ile dava dışı ...’in 2006 yılında hacca gittiklerini masrafın ise bu paradan karşılandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli ve 2009/601 Esas, 2014/264 Karar sayılı kararıyla; taraflara murislerinden intikal eden taşınmazların davalılarca kısmen kullanılmak, kısmen de kiraya verilmek suretiyle yararlanıldığı, murise ait römorkun satışından elde edilen bedelden davacı ... ... hariç diğer mirasçıların haklarını aldıkları, muristen intikal eden taşınmazlara ilişkin destek paralarının ise diğer mirasçılara vekaleten davalı ... tarafından alındığının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile her bir davacı yönünden ayrı ayrı 239,96'şar TL ecrimisilin davalı ...’den tahsiline,

her bir davacı yönünden ayrı ayrı 308,57'şer TL ecrimisilin davalılar ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... ... yönünden römork bedeline ilişkin 428,48 TL alacağın davalılar ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, destek parasına ilişkin olarak ise her bir davacı yönünden 4.558,29'ar TL'nin davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.09.2020 tarihli ve 2018/12070 Esas, 2020/5407 Karar sayılı kararıyla; konusunda uzman bilirkişi vasıtası ile inceleme yaptırılmak sureti ile davacılar vekilinin 04.03.2010 tarihli dilekçesinde yer alan parseller yönünden talep edilen dönemler içerisinde davalıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne kadar ödeme yapıldığı hususlarının açıklığa kavuşturulması, bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, destek parasına yönelik olarak hükmün bozulmasına, ecrimisil ve römork bedeline ilişkin alacak istemi yönünden değerin temyiz kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda destek parasına ilişkin bilirkişi raporu alındığı, davalılardan ...'e ÇKS kayıt sistemine başvuru yapılan 01.01.2004 – 31.12.2009 arasındaki üretim sezonunu kapsayan yıllar için, dava dilekçesinde dava konusu edilen parseller yönünden toplam 26.922,44 TL destekleme ödemesi yapıldığının tespit edildiği, dava tarihinin 31.12.2009 ve ıslah tarihinin ise 25.12.2013 olduğu gözetildiğinde ıslah tarihi itibariyle davacının alacağının zamanaşımına uğradığının anlaşıldığı belirtilerek,

önceki ilamda destek yardımı dışındaki hususlara ilişkin verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ...’ten vekalet akdine dayalı olarak aldığı destek yardımından dolayı 1.333,33 TL alınarak davacı ...'e, 1.333,33 TL alınarak davacı ...'e, 1.333,33 TL alınarak davacı ...'ye, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte verilmesine, fazlaya ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyizinde, kararın gerekçesinde alacağın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklandığı belirtilmesine karşın hükümde vekalet akdine dayandırılmış olduğunu, zamanaşımı süresinin vekaletsiz iş görme hükümlerine göre 10 yıl olması gerektiğini, kararda alacağın hangi kısmının hangi tarihte zamanaşımına uğradığının belirtilmediğini, kararın usule ve Yasa'ya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ecrimisil ve alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 146 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,