Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1528 K.2023/2426

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi, kal ve savunma yoluyla getirilen temliken tescile ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, davalı tarafından savunma yoluyla getirilen temliken tescile ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Çorum ili, .... ilçesi, 135 ada 161 ve 162 parselde kayıtlı taşınmazların maliki olduğunu, davalının 135 ada 169 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapmış olduğu yapılar nedeniyle davacıya ait her iki parsele tecavüz ettiğini belirterek, müdahalenin men'i, kal ve eski hale iade talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin söz konusu yeri 1976 yılında Belediye'den satın aldığını, satın aldığında yerin tapusuz olduğunu, kendisine gösterilen sınırlar çerçevesinde duvar, ev ve baraka yaptığını, kendisine gösterilen sınırlar uyarınca 38 yıldır nizasız kullandığını, tapulama yapıldığında bir sınır kayması söz konusu olabileceğini, müvekkiline bir kusur atfedilemeyeceğini, bu nedenle davanın reddini, eğer davacının iddia ettiği gibi bir ihlal ortaya çıkarsa, taşkın inşaat hükümleri doğrultusunda bedeli mukabilinde temliken tescile karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesini 30.03.2016 tarihli ve 2014/844 Esas, 2016/980 Karar sayılı kararıyla, dosyada bulunan fen bilirkişi raporu doğrultusunda müdahalenin men'ine, tecavüzlü yapıların kaline ve taşınmazın eski haline getirilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2018/6708 Esas, 2020/7089 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesiyle temliken tescil talebinde bulunduğu, ancak mahkemece bu talep yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olduğu anlaşılmakla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça temliken tescil savunmasında bulunulmuş ise de, bu talebe ilişkin başvuru harcı ve peşin harç yatırılmadığı, ayrıca temliken tescili istenen yere ilişkin yapılan incelemede arazinin değerinin yapının değerinden fazla olduğunun anlaşıldığı belirtilerek, davanın kabulüne, 07.01.2022 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 9,03 m², C harfi ile gösterilen 28,07 m², F harfi ile gösterilen 10,39 m² ve E harfi ile gösterilen 10,64 m² yüzölçümlü alanlara el atmanın önlenmesine, yapıların ve bahçenin kaline, taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, bilirkişi raporuna karşı ileri sürdükleri itirazlarının süresinden sonra olduğundan mahkemece incelenmediğini, bu şekilde savunma hakkının kısıtlandığını, bilirkişi raporunun muğlak ve yetersiz olduğunu, temliken tescil talebine ilişkin gerekli başvuru harcının yatırılmış olduğunu, nispi harcın yanlış hesaplanmış olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, kal, eski hale iade ve savunma yoluyla ileri sürülen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 725 inci maddesine dayalı temliken tescil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,