Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1892 K.2024/2105

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve mirasçılık belgesinin verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/83 Esas ve 2015/112 Karar sayılı kararıyla muris ... ...’in mirasçısının ... olduğuna karar verildiğini, Urla Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/879 Esas ve 2017/61 Karar sayılı kararında ise murisin yasal mirasçıları olarak müvekkillerinin belirlendiğini, Hazinenin murisin mirasçısı olmadığını ileri sürerek, Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/83 Esas ve 2015/112 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptalini talep etmiş, 26.06.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle de iptal isteminin yanında murisin hasımlı olarak mirasçılık belgesinin verilmesini de istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu iptali istenen belgenin davalı idareye ait bir iş ve işlem olmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın çekişmesiz yargı işlemlerinden olup, öncelikle husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca çekişmesiz yargı işlemi olması nedeniyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli mahkeme olduğunu, ıslah talebini kabul etmediklerini, ayrı bir dava açılması gerekirken ıslah talebinde bulunulmasının yasal düzenlemelere aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile murisin dul ve çocuksuz ölümü nedeniyle, Urla Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/879 Esas sayılı dosyasında mirasçılarının tespit edildiği, murisin geride mirasçı bırakmaksızın vefat etmediğinin anlaşılmış olması karşısında, Bala Sulh Hukuk Mahkemesince murisin mirasçı bırakmadan vefat ettiğinin tespiti ile mirasçının devlete geçirilmesine ilişkin kararının iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının davasının ve ıslah talebinin kabulü ile Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/83 Esas,

2015/112 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile muris adına yeniden mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmesi ile muris ... ...'in 28.06.2013 tarihinde dul ve çocuksuz olarak vefatı nedeniyle mirası (4) pay kabul edilmek suretiyle. (2) payın ana adı Ilse olan 21.12.1961 doğumlu ...'a, (1) payın ... ve ...'dan olma 03.11.1961 doğumlu ...

Sonja Menzel (Jandl)'a (1) payın ... ve ...'dan olma 18.07.1966 doğumlu ...'a Avusturya uyruklu gerçek kişilerin Türkiye'de miras yoluyla taşınmaz edinmelerine izin verilmesi, sadece 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanun'u, 442 sayılı Köy Kanun'u ve 2644 sayılı Tapu Kanun'u kapsamına giren yasal kısıtlamalara tâbi alanlarda, miras yoluyla edinecekleri taşınmaz malları tasfiye etmelerinin sağlanması suretiyle verasetin sübutuna karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; davanın mirasçılık belgesinin iptali istemiyle açıldığını; ancak davacıların ıslahla hasımlı veraset ilamı verilmesini talep ettiklerini, ıslahla ileri sürülen talebin davanın konusu ile ilgili olmayan, bağımsız bir dava olup, Sulh Hukuk Mahkemesinde ayrı bir dava şeklinde açılması gerektiğini, bu nedenle mahkemece talep yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece aleyhlerine vekalet ücretine karar verilmesinin de yasal düzenlemelere aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Hazinenin mirasçılık belgesinin iptali davası yönünden hasım durumunda ise de ıslahla ileri sürülen mirasçılık belgesi verilmesi davasının tarafı olmadığı, davalı Hazinenin mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin hükmü istinaf etmesinde hukuki yararı bulunmadığı, iptali istenen mirasçılık belgesinde mirasçı olarak Hazine tespit olunduğundan, davanın Hazine aleyhine açıldığı, Mahkemece davanın kabulüne karar verildiğinden ve davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden davalı Hazinenin vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının doğru olduğu gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava çekişmesiz yargı işi olduğundan husumetin davalı İdareye yöneltilmemesi ve husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince Hazine aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin ve yargılama giderinin yasal düzenlemelere aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ve mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,