Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2152 K.2023/2684

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istemi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.10.2018 günlü hükmün derecattan geçerek kesinleşmesi sonrasında, davacılar vekili tarafından hükmün tavzih edilmesinin istenmesi üzerine tavzih talebinin kabulüne dair verilen 06.10.2021 tarihli ek karar, davalı ... vekili tarafından verilen dilekçe ile temyiz edilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar derecattan geçerek 21.10.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacılar vekili, gerekçeli karar tarihinden sonra 18.10.2019 tarihinde geçit hakkı tesisine konu taşınmazlarda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesine göre yenileme çalışması yapılarak tescil edildiğini belirterek hükmün tavzih edilmesini talep etmiş, mahkemece tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 06.10.2021 tarihli tavzih talebinin kabulüne dair ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde, hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle mahkemece duruşma açılarak, ilgili kadastro müdürlüğünden dava konusu taşınmazlara ilişkin bilgi ve belgelerin temini ile fen bilirkişisinden güncel rapor alındığının anlaşılmasına göre davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususların kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görüldüğünden, tavzih talebinin kabulüne dair verilen ek kararın onanması gerekmiştir.