Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2374 K.2023/3118

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı-birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:

Mahkeme tarafından verilen kararın asıl davada davacı vekiline 12.05.2017 tarihinde tebliği usulsüzdür. Ancak usule aykırı olarak yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi muhatabın öğrendiği tarih olarak kabul edilir. Birleştirilen dava davacısı vekili tarafından sunulan Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/254 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasına dair 04.07.2017 tarihli duruşma zaptı içeriğine göre, (dosyamız asıl davada davacı vekili) Av. ...’ın açıkça “...

Asliye hukuk mahkemesinde müvekkilim ...’unda muhdesat iddiası kabul edilmiştir. Tarafımızca temyiz edilmemiştir..” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda kararın en azından bu duruşma tarihi olan 04.07.2017 tarihinde öğrenildiğinin kabulü gerekir. Buna göre temyiz dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 30.06.2021 tarihinde verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4 üncü maddesi ve 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.