Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2535 K.2023/3681

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen paydaşlar arası ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; vekil edeninin murislerinden kalan dava konusu 316 ada 23, 27, 2438, 3377, 385, 363, 295, 293, 143, 111, 10, 2377, 2378, 2379, 1393 ve 2412 parsel numaralı taşınmazların davalılar tarafından haksız şekilde kullanıldığını belirterek muris.....nın ölüm tarihi 10.02.2002 tarihinden ve muris ....'nın ölüm tarihi olan 12.02.2011 tarihinden dava tarihine kadar oluşan ecrimisil bedelinin yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkillerinin intifadan men edilmediğini, davalı şirketin davada taraf gösterilemeyeceğini, onun yönünden davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini ve ecrimisil şartlarının da oluşmadığını açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.04.2017 tarihli ve 2013/30 Esas, 2017/399 Karar sayılı kararıyla; intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/1564 Esas 2018/243 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 09.02.2021 tarih, 2018/9427 Esas, 2021/1016 Karar sayılı ilamında; sair temyiz itirazlarının reddi ile 2438 No.lu parsel sayılı taşınmaz kullanan paydaş olmayan şirket yönünden intifadan men koşuluna gerek bulunmamasına rağmen Mahkemece, intifadan men koşulu aranarak sonuca gidilmesi.

316 da 27 parsel yönünden ise, taşınmaz üzerinde yer alan binaya yönelik tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı araştırılmadığı gibi, dava konusu dairelerin teker teker kim ve/veya kimlerin kullanımında olduğu, tasarruf şekilleri, kiraya verilip verilmedikleri, verilmeleri halinde kim ve/veya kimler tarafından kiraya verildiği, kira dönemi ve kira bedellerinin kim ve/veya kimler tarafından tahsil edildiği,

üzerinde kat mülkiyeti olmayan taşınmazın her birinde davacının kullandığı bir yer olup olmadığı veya kullanımına elverişli bir kısım veya bölümün bulunup bulunmadığı var ise bu yerlerin kullanımına davalılar tarafından engel olunup olunulmadığı tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf tanıklarının davaya konu 316 ada 27 No.lu parsel No.lu taşınmaza ilişkin olarak bozma ilamında belirtilen hususlara dair bilgi ve görgülerinin bulunmadığı, dolayısı ile bu taşınmaza yönelik bozma ilamının gereklerinin Mahkemece karşılanamadığı açıklanmış; 2438 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebin kısmen kabulüne, diğer taşınmazalara yönelik talebin subut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; dava dosyası içeriğinde bozma öncesi yapılan keşif ve bilirkişi tutanakları ile tanık beyanlarına göre iş bu yerin davalılarca kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiğinin sabit olduğunu, eksik inceleme ile davanın reddine yönelik karar hukuken hatalı olduğunu,

2. 2438 sayılı parsele ilişkin tespit edilen ecrimisil bedelinin çok düşük olduğunu,

3. Diğer parsellere ilişkin talepleri dava şartı yokluğundan reddedildiğinden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararda eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 693üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,