Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/3308 K.2024/3132

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu 103 ada 10, 106 ada 202, 106 ada 204, 106 ada 173, 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazları, davalıların yıllardır sebze meyve bahçesi olarak tarım faaliyeti yapmak suretiyle kullandığını, müvekkilinin uzun süre davalıyı sözlü olarak uyardığını belirterek, dava konusu taşınmazlara el atmanın önlenmesini, geriye doğru beş yıllık ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Bulut cevap dilekçesinde, dava konusu yerleri diğer davalı olan babası ...’nun haricen satın aldığını, ancak bu yerlerin tapusunun devredilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı ile 106 ada 202. 106 ada 204. 106 ada 173.

107 ada 12 parsel, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmazların malikinin davacı ... olduğu, davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, davalı tarafın savunmasında, ilgili taşınmazların davacının akrabalarından satın alındığını iddia etmesine ve bu yerin mülkiyet hakkına dayalı olarak kullanıldığını belirtmesine rağmen bu hususun ispat edilemediği, davalı tarafın, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlarda işgalci konumda bulunduğu, dava konusu taşınmazların tapu dışı satın alındığı iddia edilen 1970 yıllarından beri ... ve ... tarafından kullanıldığı tespit edildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, 106 ada 202.

106 ada 204. 106 ada 173. 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazlara el atmanın önlenmesine, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebin reddine, 110.878,49 TL ecrimisilin davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf başvurusunda, dava konusu taşınmazların ecrimisile hükmedilen dönemin tamamında davacı adına kayıtlı olmadığını, müvekkili ...’nun yaşlı olduğunu ve taşınmazları kullanmadığını, ... taşınmazları bir dönem kullansa da asla bu duruma ses çıkarılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davaya konu taşınmazların tapu kayıt malikinin davacı olduğunun ve bu taşınmazlardan 103 ada 10 parsel dışındakilerin davalıların kullanımında bulunduğu gerek dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları, gerekse davalı yanın ikrarıyla sabit olmakla el atmanın önlenmesine yönelik davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından davaya konu 103 ada 10 parsel dışındaki taşınmazların 50 yılı aşkın zamandır davalıların kullanımında bulunduğu,

davalıların devam eden uzun süreli kullanımına karşın önceki maliklerin ve davacının uzunca bir süre suskun kalması ve davalı tarafın kullanımına muvafakat edilmediğine ilişkin açık ya da örtülü bir ihtarın söz konusu olmaması dikkate alındığında, taşınmazları dava tarihinden yaklaşık 1,5 yıl önce 08.08.2017 tarihinde satın alma ile iktisap eden davacının davalıların kullanımına muvafakat ettiği ve bu muvafakatin dava açmakla geri alındığı sonucuna varıldığı, hal böyleyken ecrimisile yönelik talebin reddi gerekirken kabulünün isabetsiz olduğu açıklanarak, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile,

İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 106 ada 202. 106 ada 204. 106 ada 173. 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazlara el atmanın önlenmesine, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebin reddine, davacının ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz başvurusunda; malikin sesini çıkartmadığı şeklindeki kabulün hatalı olduğunu, davalının kullanımına izin verilmediğini, müvekkilinden önceki malikin davalının tarla parasını vermeden ekip biçtiğini ileri sürerek savcılığa başvurduğunu, ecrimisil hakkının önceki malikten müvekkiline devrolunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

2. Davalılar vekili temyiz başvurusunda; taşınmazları ... kullanmadığı için, davanın ... yönünden reddi gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci Maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,