Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/365 K.2023/2504

Taraflar arasındaki mirasta iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.02.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) HMK'nın 366 ıncı mddesinin yollamasıyla HMKnın 346/1 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 04.11.2021 tarihli, 2021/1130 Esas, 2021/2672 Karar sayılı ilamıyla ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davacı 03.01.2021 tarihli dilekçesiyle dosyanın Yargıtay üst kurulunca incelenmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 06.01.2022 tarih ve 2013/232 Esas, 2018/408 Karar sayılı ek kararında talebin dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi olduğu ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 15 inci maddesinde yer alan şartların dosyada mevcut olmadığı bu nedenle dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle talebin istinaf yolu açık olmak üzere reddine karar verilmiştir.

Davacının 06.01.2022 tarihli ek kararı istinaf etmesi üzerine Böle Adliye Mahkemesinin yukarıda yazılı gün ve sayılı kararında istinafa tâbi kararların HMK'nın 341 inci maddesinde sayıldığını belirterek bu kararlar arasında istinafa tâbi karar bulunmadığından, davacının istinaf talebinin usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı, eksik incelemeyle karar verildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını temyiz etmiştir.

HMK'nın "Temyiz yoluna başvurulabilen kararlar" başlığını taşıyan 361 inci maddesinde; "Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir." düzenlemesi yer almaktadır. Bu düzenleme kapsamında temyiz edilebilir bir karar bulunmadığından davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.