Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/4819 K.2024/4280

Taraflar arasındaki asıl dava el atmanın önlenmesi ve kal; karşı dava iyi niyetli zilyedin taşınmaza yapmış olduğu faydalı ve zorunlu giderlerin istemi ve giderler ödeninceye kadar taşınmazda hapis hakkı tanınması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar-karşı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacılar-karşı davalılar aleyhine sadece tazminata hükmedildiğinden davacılar-karşı davalıların temyizinin karşı davaya yönelik olup asıl davaya ilişkin olmadığı anlaşılmış olup karşı davada hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 108.780,60 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.