Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5125 K.2023/6106

Taraflar arasındaki mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 136 ada 12 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmaz üzerinde 3 katlı bina bulunduğunu, davalının 11/2-1 No.lu daireyi tahliye edip teslim edeceğini söylemesine rağmen tahliye etmediğini bu sebeple 11/2-1 No.lu dairedeki müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, önceki malikin babası olduğunu ve taşınmazı babasıyla 27.07.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yaptığı kira sözleşmesine dayalı olarak kullandığını, haksız işgal olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.04.2016 tarihli ve 2014/242 Esas, 2016/135 sayılı Kararıyla, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre 136 ada 12 parsel sayılı 579,77 m² alanlı taşınmaz üzerindeki binanın 2-1 No.lu dairedeki davalının müdahalenin önlenmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.11.2020 tarihli ve 2018/6679 Esas, 2020/6652 sayılı Kararıyla; kira sözleşmesinin geçerliliği herhangi bir şekil koşuluna bağlı olmadığı, sözlü olarak da yapılabileceği, davalı tarafından 27.07.2012 tarihli kira sözleşmesinin dosyaya sunulduğu,

kiralananın mülkiyetinin üçüncü kişiye devri ile birlikte, kiralayan ve kiracı arasındaki kira sözleşmesinin tüm hak ve borçları ile birlikte yasa gereği kendiliğinden yeni malike geçtiği, taşınmazın başkasına satılmasının kiracının kişisel hakkını ortadan kaldırmayacağı, davacının 6570 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kiralananın tahliyesi davası açması gerektiği, davalı eski malikin kiracısı olduğunu ispat ettiğine göre, davalının kiracı olması dolayısıyla kullanımı haksız olmadığından davanın reddi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait dava konusu taşınmazın eski maliki ile davalı arasında mevcut bir kira sözleşmesinin bulunduğu, kira sözleşmesinin halen ayakta olduğu, davacının yeni malik olmakla Borçlar Kanunu’nun 310 uncu maddesi gereğince kira sözleşmesinde kiraya veren olarak yer alacağı, bu kapsamda davalının kiracı olarak dava konusu taşınmazda bulunmakla her hangi bir haksız işgalinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde, mahkemenin bozmaya uyduktan sonra tekrar araştırma yapmadan karar verdiğini, müvekkinin öz kardeşi olan davalının dava konusu yere haksız olarak el attığını, dosyanın mahkemece tüm yönleri ile değil yalnızca müvekkili aleyhine olan yönleri ile değerlendirildiğini, karar gerekçesine hukuken asla itibar edilemeyeceğini, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,