Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5759 K.2024/612

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.06.2020 tarihli, 2016/13050 Esas ve 2020/3209 Karar sayılı ilamı ile muhdesat olarak kabul edilen yapı değerleri (zemin değeri hariç) üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken maktu harca hükmedilmesi ve davacılar lehine dava değeri üzerinden tarife gereği hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi ile yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılması,

ayrıca davacıların 11176 ada 7 parsel sayılı taşınmazda hisseleri oranında malik olduklarının tespiti isteminin reddi ile davacılar aleyhine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken nispi vekalet ücreti hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.06.2021 tarihli, 2021/374 Esas ve 2021/5131karar sayılı ilamı ile muhdesatın tespitine ilişkin kararda davacıların, dava konusu taşınmazda paydaş olmadıkları ve davanın açılmasına davalı Belediyenin sebep olmadığı hususları bir arada düşünüldüğünde, bozma ilamında davalı ... aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti yüklenmesi gerektiğinin belirtilmesi maddi hataya dayalı olduğundan, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin sadece bahsi geçen sebep yönünden kabulüne karar verilerek bozma ilamının davalı ... yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davanın kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar, davalı ..., ..., ... ve ... temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 16/06/2022 tarihli ek kararıyla, temyiz başvurusunun yasal süre geçtikten sonra yapıldığı belirtilerek HMK’nin 432-426/f maddelerine göre davalı ... ve ...’ın temyiz talebinin reddine.

23/10/2023 tarihli ek karar ile davalı ... ve ...’ye adli yardıma ilişkin belgelerin sunulması için iki haftalık kesin süre verilmesine, verilen kesin süre içerisinde adli yardıma ilişkin belgelerin sunulmaması üzerine davalılara temyiz harcı ve gider avansının yatırılması için usulüne uygun 1 haftalık kesin süre verildiği,

verilen süre içerisinde yatırmadığı takdirde HMK’nin 344. maddesi gereğince temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceğini içeren 27/09/2023 tarihli muhtıranın 09/10/2023 tarihinde...’ye 08/10/2023 tarihinde ...’e tebliğ edilmesine ve 1 haftalık sürenin geçmesine rağmen muhtırada belirtilen harç ve masrafların yatırılmadığı gerekçesiyle davalı ... ve ...’nin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davalı ... temyiz dilekçesinde adli yardım talep etmiş ise de Dairemizin geri çevirmesine rağmen buna ilişkin belge sunmadığından adli yardım talebinin reddine karar verilerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli nispi temyiz harcının süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı ...’nin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Mahkemenin 23/10/2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre, eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için mahkemece usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalıya 09/10/2023 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı ... tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.