KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2023/5761 E., 2024/5787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/2151 E., 2023/1567 K.
- Dava tarihi
- 18.04.2017
- Karar
- Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/213 E., 2021/300 K.
Karar Metni
496 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Taraflar arasındaki TMK'nın 588 inci maddesine dayalı gaiplik ve gaiplerin mal varlıklarının Hazineye devri davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davalı idarenin kayyım olarak atandığını, Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/957 Esas No.lu ortaklığın giderilmesi dosyasına konu 2719 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ihale usulüyle satıldığını, satış sonucu elde edilen bedelden kayyım ile temsil olunan hissedarlara isabet eden miktarın davalı tarafından idare edildiğini, on yıllık yönetilme süresinin sona erdiğini ileri sürerek; yönetilen meblağın müvekkili Maliye Hazinesine intikaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, “davanın reddine” karar verilmiştir.
III. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “mal müdürünün yönetim kayyımı olarak atanmadığı ve görülmekte olan davanın yargılamasının devam ettiği sırada aynı mahkemece verilen 26.01.2022 tarihli ek karar ile bu karardan dönülmesine ve gaip olduğu belirtilen kişilere Kocaeli Defterdarının yönetim kayyımı olarak atanmasına karar verildiği,
dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı atanmadığı gibi, yasada belirtilen on yıllık resmi yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği, davacı vekilinin istemi ile dosyanın yeniden ele alındığı ve gaip olduğu belirtilen şahıslara Kocaeli Defterdarının yönetim kayyımı olarak atanmasına ek karar ile karar verildiği, yönetim kayyımının atanma tarihinin mahkemenin ek karar tarihi olan 26.01.2022 olduğu, yasal 10 yıllık sürenin dolmadığı” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki, aşamalardaki ve istinaf başvurusundaki iddialarını tekrar ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, TMK'nın 588. maddesine dayalı gaiplik ve gaiplerin mal varlıklarının Hazineye devri istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2023/5761, K. 2024/5787, 18 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama