Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/604 K.2023/3332

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı katılma yoluyla davacılar vekili tarafından duruşma istemli ve davalılar vekilleri tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacılar vekili Avukat ..., karşı taraftan duruşmasız olarak temyiz eden davalı ... vekili Avukat Abdullah Altınsoy geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalıya ait binanın müvekkillerine ait taşınmaza taşkın olduğunu belirterek dava konusu taşınmaza davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesini ve binanın tecavüzlü kısmının kâl’ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın imar affından yararlanılarak bedellerinin ödendiğini, hiç kimsenin taşınmazına tecavüzü olmayan yaklaşık 29 senelik bir yapının sonradan tecavüzlü hâle geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2014 tarih ve 2012/391 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 24.04.2016 tarih ve 2014/14201 Esas, 2016/4883 Karar sayılı kararı ile el atmanın önlenmesi ve yıkım istekleri ile ilgili olarak keşfen saptanan dava değeri üzerinden peşin harcın alınması gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2017 tarih ve 2016/334 Esas, 2017/409 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.03.2021 tarih ve 2018/9778 Esas, 2021/2646 Karar sayılı kararı ile dava konusu binanın eski kadastral 183 ada 2 parsel üzerinde iken imar uygulaması sonucu dava konusu 8 parsele tecavüzlü hâle geldiği,

binanın 41,00 m²’lik kısmının davacılara ait 8 parsel üzerinde, binanın kalan kısmının ise yolda kaldığı anlaşıldığına göre, yolda kalan kısım için ilgili Belediyenin de davaya katılarak taraf teşkili sağlanması gerektiği, ayrıca davalının yapmış olduğu yapının imar uygulaması sonucu davacının edindiği imar parseline tecavüzlü hâle geldiği gözetildiğinde davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasının da isabetli olmadığı gerekçesiyle ve sair temiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilerek hüküm bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, ... davaya dahil edilerek yeniden yapılan yargılamada; davanın kabulüne, 7057 ada 8 parselde kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmaza krokide A harfi ile gösterilen 41 m²'lik alanda davalıya ait binanın müdahalesinin önlenmesi için taşınmaz üzerindeki binanın yıktırılmasına, depo edilen 14.606,25 TL'nin nemaları ile birlikte karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... vekili duruşmasız olarak ve katılma yoluyla davacı vekili duruşmalı olarak temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, yapılan imar çalışmasının yasal ve yerinde olduğunu, yapılan parselasyon çalışmasının tecavüze neden olmadığını, müvekkiline dava yöneltilmemesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, depo edilen bedelin 2013 yılında yapılan keşfe göre belirlenmesi ancak, kararın 2022 yılında verilmesi karşısında müvekkilinin hak kaybına uğradığını, binanın tecavüzlü kısmının yıkılması durumunda tamamı yıkılacağından tamamı üzerinden kaim bedel belirlenmesi gerektiğini, bozma ilâmında yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiği belirtilmesine rağmen davacı tarafından yatırılan 1.507,31 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın hatalı olduğunu belirtmiştir.

3. Davacılar vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle, davalı Belediyenin 1995 ve 2013 yılında yıkım kararı aldığını, kaçak ve ruhsatsız bina sebebiyle bedel talebinde bulunulamayacağını, ilk yıkım kararında 80 m² olan binanın ikinci kararda 94 m² olması, davalının kötü niyetli olarak bu yerden gelir elde etmesi nedeniyle yargılama giderleri ve vekâlet ücretine itiraz ettiklerini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, imar parseline yapılan el atmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi ve “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi.

2. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, davalının yapmış olduğu yapının imar uygulaması sonucu davacının edindiği imar parseline tecavüzlü hâle geldiği gözetildiğinde davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasının isabetli olmadığı gerekçesiyle Mahkeme hükmü bozulduktan sonra yapılan yargılamada, davanın kabulüne, yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de, davacı tarafça yatırılan 1.507,31 TL harcın davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda V-C-3-1 numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda V-C-3-2 numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6 ncı paragrafında yer alan “Davacı tarafından peşin harç ve tamamlama harcı olarak yatırılan 1.507,31 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci fıkrası gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'a verilmesine,

Taraflarca HUMK’un 440/1 inci maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,