Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/618 K.2024/986

Taraflar arasındaki mera olarak sınırlandırılan yerin zilyetliğe dayalı tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın ... miras şirketini temsilen ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... miras şirketini temsilen ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... miras şirketini temsilen ... vekili dava dilekçesinde, davacıların murisleri ...’ın malik olduğu 553 parsel sayılı taşınmazına komşu 1196 parsel sayılı taşınmazın 30 dönümlük kısmını 1960 yılından vefat ettiği 1980 yılına kadar kullandığını, 1196 parsel sayılı taşınmazın 2003 yılında mera olarak tespit edilerek tapuya kaydedildiğini, aslında mera olmayan bu yerin 50 yılı aşkın süredir zilyet ve tasarrufları altında olduğunu, halen bu taşınmazı kullandığını, taşınmazın tarımsal arazi niteliği taşıdığını ileri sürerek, 1196 parsel sayılı taşınmazın 30 dönümlük kısmının tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, çekişme konusu 1196 parsel sayılı taşınmazın il mera komisyonunun 02.03.2001 gün ve 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 5/b maddesi gereğince mera olarak tespitinin yapıldığını, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek kesinleşen karar ile de komisyon kararının iptali isteminin reddedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde, tarafına husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve esas sayılı kararı ile mera niteliğindeki taşınmazın zilyetlik nedeniyle edinilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... miras şirketini temsilen ... vekili istinaf etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

... miras şirketini temsilen ... vekili istinaf dilekçesinde, taşınmazın tarımsal nitelik taşıdığı, çekişme konusu taşınmazda 1960 yılından bu yana tasarruflarının sürdüğünü ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mera olduğu tartışmasız olan taşınmazın zilyetlik nedeniyle özel mülkiyet dönüşmesinin olanaklı olmadığı gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... miras şirketini temsilen ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... miras şirketini temsilen ... vekili temyiz dilekçesinde, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile zilyetliğinin ispatlandığını, TMK'nın 713 üncü maddesi şartları oluştuğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mera olarak sınırlandırılan yerin zilyetliğe dayalı tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Türk Medeni Kanunu’nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddeleri, 4342 sayılı Mera Kanun'u.

3. Değerlendirme 1. Dava konusu 553 parsel sayılı taşınmaz 03.02.2003 tarihinde mera olarak sınırlandırılmış ve 2004 tarihinde Şehitali Köyü'ne mera tahsisi yapılmıştır.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... miras şirketini temsilen ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,