Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/70 K.2024/305

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin verilmesi istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi olan ...’un 22.02.2018 tarihinde vefat ettiğini, vefatından evvel murisin Karaman 2. Aile Mahkemesinde davalı aleyhine boşanma davası açtığını ve dava derdest iken murisin vefat ettiğini, davalının o davada boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu aşamada davalının kendisinin de mirasçı olduğunu gösterir Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/321 Esas ve 2018/252 Karar sayılı mirasçılık belgesi aldığını; ancak davalının mirasçı olamayacağını belirterek adı geçen mirasçılık belgesinin iptali ile yeni bir mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; boşanma davasının görüldüğü Aile Mahkemesinde verilen kararın gerekçesi ile hüküm kısmının çeliştiğini, kesinleşen gerekçenin kesin delil olduğunu, Yargıtay tarafından temyiz aşamasında hüküm kısmının hatalı olarak onandığını, aslında bu doğrultuda karar verilmemesi gerektiğini, mahkeme kararının başka bir mahkemeyi bağlamayacağını, kararın açıkça maddi hata sebebiyle onandığını, müvekkilinin boşanma davasında ağır kusurlu olmadığını ve eldeki davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/11 Esas, 2022/242 Karar sayılı kararında belirtilen "...muris ile davalı arasındaki boşanma davasındaki istinaf incelemesinde davalı ...'un kusurlu olduğunun tespit edildiği, her ne kadar davalının boşanmaya neden olan olaylarda hafif kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de TMK'nın 181/2. maddesinde kusur ağırlığından bahsedilmediği..." gerekçesiyle davanın kabulüne;

"Karaman ili, Merkez ilçesi, Cilt No:38, Aile Sıra No: 159, Sıra No:1 nüfusuna kayıtlı, ... ve ...'dan olma, 22.03.1939 doğumlu, [TCKN] TC kimlik numaralı, muris ...'un, 20.02.2018 tarihinde ölümü ile mirası 5 pay olarak kabul edilerek, bundan;

1 payın ... ... ve ... 'den olma 10.01.1964 doğumlu ... T.C. nolu ... 'a,

1 payın ... ... ve ... 'den olma 08.05.1973 doğumlu ... T.C. nolu ...'ya,

1 payın ... ... ve ... 'den olma 13.07.1975 doğumlu ... T.C. nolu ...'e,

1 payın ... ... ve ... 'den olma 30.03.1968 doğumlu ... T.C. nolu ...'e,

1 payın ... ... ve ... 'den olma 01.09.1970 doğumlu ... T.C. nolu ...'a aidiyetine, verasetin bu şekilde sübutuna" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2022/1724 Esas, 2022/1951 Karar sayılı kararında belirtilen "...muris ...'un vefat etmeden önce Karaman 2. Aile Mahkemesi'nin 2018/167 Esas sayılı dosyasında boşanma davası açtığı, bu dava devam ederken vefat ettiği, mirasçılarının kusur yönünden davaya devam ettiği, yapılan yargılama sonucunda davacıya TMK'nın 181/2. maddesi uyarınca atfı kabil bir kusurun bulunmadığının tespitine karar verildiği ve iş bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince düzeltilerek kadının hafif kusurlu olduğunun tespitine karar verildiği,

anılan kararının Yargıtay denetimi sonucunda ...'un boşanmaya sebebiyet verecek şekilde kusurlu olduğu noktasında düzeltilerek onanmakla kesinleştiği..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Kararın hukuka aykırı olduğunu,

2. Boşanma davasının görüldüğü yargılamada verilen kararda gerekçe ile hükmün çeliştiğini,

3. Kesinleşen gerekçelerin kesin delil olduğunu,

4. Yargıtay tarafından hatalı olarak düzeltilerek onama kararı verildiğini,

5. Müvekkilinin boşanmada mirastan mahrumiyetini gerektirecek nitelikte herhangi bir kusurunun bulunmadığını,

6. Başka bir mahkeme kararının diğer bir mahkemeyi bağlayamayacağını,

7. Davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 7, 29 ve 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Muris ... ile eldeki davanın davalısı olan ... arasında Karaman 2. Aile Mahkemesinde asıl dava olarak murisin açtığı boşanma davası ile birleştirilen dava olarak ...'un açtığı nafaka davası görülmüştür. Yargılama devam ederken muris vefat etmiş ve mirasçıları, tarafların kusur tespitinin yapılması bakımından yargılamaya devam etmişlerdir. O yargılamada İlk Derece Mahkemesi, ...'un kusurlu olmadığının tespitine karar vermişse de Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak murisin ağır kusurlu, kadının ise hafif kusurlu olduğuna dair karar vermiş ve Yargıtay 2. Hukuk Dairesince ...'un boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine yönelik hükmün düzeltilmesine karar vermiştir.

3. Öncelikle belirtilmelidir ki, görülen bir boşanma davasında eşlerden birinin ağır kusurlu diğerinin hafif kusurlu olduğuna yönelik yapılan değerlendirme, mirasçılık sıfatının kazanılması bakımından hafif kusurlu olan taraf lehine bir kazanım sağlamamaktadır. Başka bir deyişle; eşlerden biri ister daha az kusurlu, ister karşı taraf ile eşit kusurlu, isterse daha ağır kusurlu olsa da tüm bu kusur hâlleri, boşanmaya sebebiyet verecek derecece bir kusurun mevcut olduğu anlamına gelmektedir (Ömer Uğur Gençcan, Miras Hukuku, Ankara, 2021, 5.Baskı, s.375 ve aynı sayfada yer alan 999. dipnot).

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,