Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1150 K.2024/1842

Taraflar arasında görülen geçit hakkı kurulması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın feragat nedeniyle reddine ve davanın mahiyeti gereğince davalılar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin Denizli ili, Honaz ilçesi, ...

Mahallesi, 122 parsel sayılı taşınmazın 2/3 oranında sahibi olduğunu, diğer müvekkilleri ... ve ...'ün ise hemen yanındaki 123 parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, müvekkili ...'ün şu anda zaten yol olarak kullanılmakta olan yerinden 123 parsel sayılı taşınmaza geçit hakkını vermek istediğini, kullanılmakta olan bu yolun devamında dava konusu ettikleri 63 ve 109 parsel sayılı taşınmazların olduğunu, en kısa yoldan taşınmaza ulaşılabilmesi için 63 ve 109 parsel sayılı taşınmaz maliklerine yönelttiklerini belirterek 63 ve 109 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı tesis edilmesine karar verilmesini talep etmiş,

bozma kararından sonra davacılar vekili tarafından 02.08.2023 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., ..., ..., ... ve ... davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.06.2013 tarihli ve 2012/628 Esas, 2013/674 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 122 parsel sayılı taşınmaz lehine, 123 parsel sayılı taşınmazın da yararlanması kaydıyla, 109 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 20.06.2013 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 20.02.2014 tarih ve 2013/14507 Esas, 2014/2214 Karar sayılı ilamında; "davacı, 122 ve 123 parsel sayılı taşınmazlarından genel yola ulaşabilmek için 69 ve 109 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ekindeki krokiye göre.

122 parsel sayılı taşınmazın kuzey ve güney doğusundaki 2 ve 3 numara ile gösterilen kadastral yollara cephesi bulunduğu, bu nedenle öncelikle davacının 122 sayılı parselinden bu yollara araçla çıkışının mümkün olup olmadığı araştırılması, yola çıkış noktalarındaki genişliğin yeterli olmaması halinde nispi geçit ihtiyacı içinde bulunduğu gözetilerek yola çıkış noktaları genişletilmek suretiyle nispi geçit ihtiyacı karşılanması,

davacı tarafından lehine geçit hakkı kurulması istenen 123 parsel sayılı taşınmaz yönünden de 122 parsel sayılı taşınmaza araçla geçiş için her iki parsel leh ve aleyhine bilirkişilerce belirlenecek uygun yerden geçit tesis edilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkeme, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, geçit hakkı kurulması talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)'un "Feragat ve kabul hâlinde yargılama giderleri" başlıklı 312/1 maddesindeki "(1) Feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilir. Feragat ve kabul, talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkûmiyet, ona göre belirlenir." düzenlemesi.

3. 03.09.2022 tarihli ve 31942 sayılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulhte ücret" başlıklı 6 ncı maddesindeki "(1) Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, bu Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz." ile,

"Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret" başlıklı 13 üncü maddesindeki "(1)Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. (3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (4) Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." düzenlemeleri.

3. Değerlendirme Mahkemenin davanın feragat nedeniyle reddine hükmünde; davalı ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan 2022 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6 ncı maddesine ve 13 üncü maddesinin 1 inci fıkrasına göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın mahiyeti gereği davalılar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı ... vekilinin Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “Davanın mahiyeti gereği davalılar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 5.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,