Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1359 K.2024/2391

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, üzerinde kat mülkiyeti veya kat irtifakı tesis edilmemiş bina niteliğindeki taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Dosya içeriğine ve davanın niteliğine göre davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Bu durumda dava değeri, her bir davalı yönünden el atılan dairenin keşif sonucu belirlenen değeri olup, bilirkişi raporunda her bir dava konusu daire değeri 98.560,00 TL olarak tespit edilmiştir. Bu değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 28.12.2023 itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığından, temyiz dilekçesinin miktar nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.