Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1476 K.2025/573

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ile 2019 yılında tanıştığını, davalının evlenme vaadinde bulunduğunu, müteahhitten Sinop ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 630 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki 12 No.lu bağımsız bölümü satın aldığını, ancak kendi adına tescil ettiremediğini, 29.01.2020 tarihinde davalı adına tescil ettirdiğini, bir süre bu evde beraber yaşadıklarını, 2021/Eylül ayında davalının davacıyı eve almadığını, evlilik vaadi ile kandırarak evin davalı adına tescilinin sağlandığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; evlenme vaadiyle harcama yapılmadığını, herhangi bir kandırma veya hilenin söz konusu olmadığını, taşınmazın tamamen davacının kendi arzusuyla bağışlandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın davalı adına 29.01.2020 tarihinde tescil edildiği, davacı taraf evlenme vaadiyle aldatıldığını iddia etmiş ise de davalının nüfus kayıt belgesi incelendiğinde bu tarih itibariyle evli olduğu, her ne kadar davacı taraf hile nedenine dayanmış ise de; davacı tarafın ya da başkaca bir kişinin adına tapuda kayıtlı olan bir taşınmazın davacıya temlikinin söz konusu olmadığı, tanık beyanlarından, davalının söz konusu taşınmazı evlenme niyetiyle kendisine tescil ettirmesi hususunda hilesi olduğuna ilişkin net ve açık bir anlatımlarda bulunmadığı,

taraf tanıklarının davacı ile davalı arasında bir gönül ilişkisi olduğuna ve dava konusu dairede birlikte yaşadıklarına ilişkin beyanları olduğu, davacı tarafça davalıya bağış işlemi yapıldığı, bağıştan dönme şartlarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı tarafça ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan ret kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının müvekkilini duygusal yönden etkisi altına alarak iradesini fesata düşürdüğünü, davalı tarafından evleneceklerine inandırılan müvekkili tarafından davalıya ev alındığını, tapuda işlemler bittikten sonra davalı ve müvekkilinin bir süre birlikte yaşadıklarını, bu süre zarfında müvekkilinin davalı ile evlilik hayalleri kurduğunu, davalının ise sürekli olarak oyalayıp ve geçiştirdiğini, 2021 yılının Eylül ayında eve gittiğinde kilidin değiştiğini fark eden ve eve alınmayan müvekkilinin kendisinin dolandırdığını fark ettiğini,

taşınmazı davalıya devir ettiği sırada boşanma kararı yerel mahkemece verilmiş olup kararın kesinleşmesinin beklendiğini, evli olması sebebiyle davalı tarafından evlilik vaadi ile kandırılamayacağı hususunun gerçeklikten uzak olduğunu, davalının müvekkilini evlenme vaadiyle kandırarak maddi olarak hiçbir destek sağlamadan üzerine aldırdığı evin davalıya bağışlama kategorisinde değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hile nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR