Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1588 K.2024/2529

Taraflar arasında görülen ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, paydaş maliki olduğu dava konusu 478 ve 483 parsel sayılı taşınmazlarda diğer paydaş olan davalının tarım yaptığını, davacının da kullanmak istediğini; ancak davalının başvurusu üzerine Sarıçam Kaymakamlığının 19.09.2012 tarihli ve 2012/12 No.lu kararı ile kullanımdan men edildiğini belirterek, 07.09.2012 – 03.07.2014 tarihleri arasındaki dönem için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL ecrimisil bedelinin tahsilini talep etmiş, 23.06.2023 tarihinde talebini 20.949,00 TL olarak güncellemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlarda davacının da kullanımı olduğunu, davalının kendi payından fazla yer kullanmadığını, davacının Sarıçam Kaymakamlığına verdiği 17.03.2014 tarihli dilekçesinde 07.09.2012 – 03.07.2014 tarihleri arasında dava konusu taşınmazlarda kendisinin mısır ektiğini belirttiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.05.2016 tarihli ve 2014/240 Esas, 2016/222 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, taleple bağlı kalınmak suretiyle 10.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2018/10732 Esas, 2021/1036 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece dava konusu taşınmazlara davalının el atmasının mevcut olup olmadığı, var ise miktarının, el atılan kısımların belirlenerek tanıkların gösterimi doğrultusunda teknik bilirkişilerce denetime elverişli şekilde bu alanların kroki üzerinde gösterilmesinin sağlanması, ondan sonra 478 ve 483 No.lu dava konusu parseller yönünden paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil ilkeleri de gözetilerek taraf delilleri birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının paydaş olmasına karşın dava konusu taşınmazlardan yararlanamadığı, bu nedenle payına düşen oranda ecrimisil ödenmesi gerektiği belirtilerek, 20.949,44 TL ecrimisilin dava tarihi olan 03.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, davacının dilekçesinde dava değerini 10.000,00 TL gösterdiğini, bozmadan önce de 10.000,00 TL üzerinden kabul kararı verildiğini, davacının ıslah ile artırdığı miktar yönünden davanın zamanaşımına uğradığını, ayrıca davacı tanığı Kuddusi Doğan’ın beyanında 478 parseli davalının kullandığını, taşınmazda kullanılmayan 5 dönüm alan olduğunu ve davacının isterse burayı kullanabileceğini belirttiğini, buna göre davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

2. Bilindiği üzere ecrimisil; malikin, kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir.

Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

3. Değerlendirme Dosyanın incelenmesinde, dava konusu 478 parsel sayılı taşınmazın 46.236 m², 483 parsel sayılı taşınmazın ise 70.950 m² yüzölçümünde olduğu, davalının taşınmazları kısmen kullanmakta olup, davalının kullanımı dışında kalan alanlar bulunduğu, ayrıca davacının Sarıçam Kaymakamlığına vermiş olduğu 17.03.2014 tarihli dilekçesinde her iki taşınmazı da 2013 yılında kullandığını, 2014 yılında da sürdüğünü belirtmiş olduğu anlaşılmıştır. Davacının ecrimisil talep ettiği dönemin 2012 - 2014 yılları arasındaki dönem olduğu dikkate alındığında, davacının kendi beyanına göre taşınmazı kullanmış olduğundan, ecrimisil koşullarının gerçekleştiği söylenemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yukarıda belirtilen temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,

1086 sayılı Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin 3 inci fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,