Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1789 K.2024/3043

Taraflar arasındaki tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davasında Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerin Dairemizce Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararının onanarak kesinleşmesi üzerine; davacı vekili tarafından hükmün yargılama giderlerine ilişkin tavzih talep edilmiş, Mahkemece 08.01.2024 tarihli ek karar ile talebin kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme ek kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Köy Tüzel Kişiliği vekili, Kars ili, Merkez ilçesi, Ölçülü Köyü, ... Mevkiinde bulunan 3235695 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı köyün merasının devamı olduğunu, doğusu Bulanık ve ...

Köyü, batısı ve kuzeyi Ölçülü Köyü, güneyi Yeniköy, ... yaylaları olan söz konusu alanın davacı köyün kadimden beri kullandığı merası olduğunu, ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların köy sınırı dışında bırakıldığını, ... olarak bilinen bölgede Bulanık yolu, Nalbant yolu ve ... yolu arası ve... mevkii olarak bilinen yerlerin köylerinin merası olmasına rağmen ... tarafından Toprak tevzide 7, 23 ve 25 parsel numaraları verilerek Köy Tüzel Kişiliğinden ecrimisil talep edildiğini, söz konusu araziyi uzun yıllar mera olarak kullanmaya devam ettiklerini ileri sürerek,

dava konusu taşınmazların Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı köye ait mera olarak mera siciline kaydedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili dava konusu yerin Hazineye ait özel mülk olduğunu, vasıf değişikliği için Mera Komisyonuna başvurulması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Dahili davalı Bulanık Köyü temsilcisi, 106 ada 1 ve 106 ada 2 parsel sayılı taşınmazların köylerine ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2012/252 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yerel Mahkeme kararı Kapatılan 14. Hukuk Dairesi tarafından hükmün eksik araştırmaya dayalı verildiği gerekçesi ile bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

C. Onama Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuş, Dairemizin 05.07.2023 tarih, 2023/2016 Esas, 2023/3645 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. TAVZİH TALEBİ

A. Tavzih Talep Eden

Davacı vekilinin 10.11.2023 havale tarihli dilekçesinde özetle; gerekçeli kararın 6 ncı maddesinde davacı Köy Tüzel Kişiliğinin yapmış olduğu yargılama giderleri olan 12.396,06 TL’nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulduğunu, davalı Bulanık köyü tüzel kişiliğine açılan davanın reddedilmesi nedeniyle hükmün hatalı olduğunu, bu nedenle gerekçeli kararın 6 ncı maddesinde yargılama giderleri olan 12.396,06 TL’nin davalı ...

Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine şeklinde düzeltilmesini, yine gerekçeli kararın 9 uncu maddesinde davacı kendisini vekil ile temsil ettiğinden yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 42.540,10 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine şeklindeki hükmünde hatalı olduğunu, bu hatanın da düzeltilerek “davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya verilmesi" şeklinde düzeltilmesini karar verilmesini talep etmiştir.

B. Tavzihe İlişkin Ek Karar

Mahkemenin 08.01.2024 tarihli ek kararı ile; talebin kısmen kabulü ile, Mahkemece kurulan 11.01.2023 tarihli karara ilişkin gerekçeli kararın 9 No.lu bendinde yer alan "...davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklindeki ibarenin "...davalılardan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Ek Kararı Temyiz Eden

Mahkemenin 08.01.2024 tarihli ek kararına ilişkin davalı ... tarafından temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı ...; tavzih yolu ile hakların sınırlandırılıp borçların genişletilemeyeceğini; bu nedenle Mahkemece verilen ek karar ile Hazine aleyhine hukuka aykırı olarak hüküm kurulmasının kabulünün mümkün olmadığını, Mahkeme tarafından kesinleşme sonrası yeniden hüküm tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tavzih kararı ile Hazine’nin kesinleşen hükümde sorumlu olmadığı bir hususta sorumluluğunun doğduğunu belirterek ek karara ilişkin temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadim mera iddiasına dayalı iptal ve mera olarak sınırlandırılması davasında hükmedilen yargılama giderlerinin tavzih yoluyla düzeltilip düzeltilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1. HMK'nın Hükmün tashihi başlıklı 304 üncü maddesi; "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklindedir.

2. Aynı Kanun'un hükmün tavzihi başlıklı 305 inci maddesi "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" şeklindedir.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ek karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.01.2024 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,