Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1874 K.2024/3682

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.2021 tarihinde verilen dilekçeyle şikayet (icra memuru işlemine karşı) talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın reddine dair verilen 08.07.2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, icra memuru işlemine karşı şikayete ilişkindir.

Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, "4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayıl Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" düzenlemesini içeren 6100 sayılı HMK'nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu maddede de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz edilemez.

Kesin karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, temyizi kabil olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.