Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2439 K.2024/3333

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 19.03.2024 tarihli ve 2023/1212 Esas, 2024/1616 Karar sayılı ilamı ile hüküm altına alınan miktar temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı mirasçıları vekili kararının yeniden incelenerek düzeltilmesi talebinde bulunmuş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca; Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 6100 sayılı Kanun'un 341 ila 381 inci maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı HUMK'nun döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir.

Davalı mirasçıları vekilinin maddi hataya dayanan dilekçesi de özü itibari ile karar düzeltme talebi niteliğinde olduğundan maddi hata talepli dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.