Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2784 K.2024/5610

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 3395 ada 72 parsel sayılı taşınmazda bulunan muhdesatların adiyeti talebiyle asıl ve birleştirilen davayı açmıştır.

II. CEVAP

Davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ile ... ve ... vekili; açılan davayı kabul ettiklerini, dava konusu edilen evin davacı tarafından yaptırıldığını, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1-İlk Derece Mahkemecesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: “dinlenen tanık beyanları, davalı ..., ..., ..., ..., ...'ın davayı kabul beyanları, diğer davalılar tarafından muhdesatın davacıya ait olmadığına dair beyanda bulunulmaması, açılan davaya itiraz etmedikleri hususları da birlikte değerlendirilerek dava konusu taşınmaz üzerinde mevcut olan bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen (A)=239.21m²'lik yapının ve bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 368.00m²'lik istinat duvarının davacı tarafından yaptırıldığı” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Bir kısım davalılar İrfan ve ...vekilince karara karşı istinaf başvurusunda bulunulmuş, İlk Derece Mahkemesince 11.07.2023 tarihli Ek kararla gerekli istinaf harçları yatırılmadığından bahisle bir kısım davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar İrfan ve ...vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davanın niteliği itibariyle, davalı tarafça kabul edilen dava değeri üzerinden nispi harç yatırılarak istinaf başvurusunda bulunulmasının mümkün olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2012/8-1496 Esas, 2013/505 Karar sayılı ilamında;

‘Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde ise mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanarak kararda belirtilen nispi karar ve ilam harcının dörtte bir temyiz harcı olarak alınır.’ şeklinde belirtilmiş olduğu, davalı tarafın davanın harç ve yargılama giderleri yönünden istinaf isteminde bulunduğu, anılan yasal düzenlemede kararın fer’ileri yönünden yapılan istinaf başvurusunda maktu harç alınmasına dair düzenleme bulunmadığı, kaldı ki yargılama giderleri ve harç yönünden yapılan istinaf sebepleri kamu düzenine ilişkin olup bu durumda hükmün kaldırılması ihtimali de olabildiğinden,

istinaf başvurusu sırasında (davanın niteliği gereği değere tabi olduğundan) nispi harç yatırılması gerektiği, usulünce düzenlenen muhtıraya rağmen istinaf eden davalı tarafça eksik nispi harcın tamamlanmadığı ve hatta eksik harcı tamamlamayacağını açıkça beyan eden ek karara yönelik istinaf dilekçesi sunulduğu” gerekçesiyle mahkeme ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirlenerek davalılar ...ve ... vekilinin ek karara yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun HMK'nin 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar ... ve ... vekili esasa ilişkin temyiz itirazlarında; davanın açılmasına müvekkillerinin sebebiyet vermediğini, ayrıca dava konusu parsel üzerinde 4 katlı 3 adet farklı bina bulunduğunu, davacının dava dilekçesinde hak iddia ettiği binanın ayırt edici özelliklerini belirtemediğini belirterek kararın bozulmasını istemiş; Ek karara yönelik temyiz itirazlarındaysa; kararı esas yönünden değil, sadece harç ve yargılama giderleri yönünden istinaf ettiklerini, bu nedenlerle istinaf talebinin maktu harca tabi olduğunu belirterek ek kararının kaldırılmasına ve istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nin 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,