Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2830 K.2024/4500

Taraflar arasındaki men'i müdahale davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının mülkiyeti müvekkili Hazineye ait, 368 ada 3 ve 6 parsel ile 371 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamını sürmek suretiyle işgal edip kullanmakta olduğunu dava konusu taşınmazların izinsiz, haksız yere kullandığını belirterek mera vasfıyla müvekkili adına kayıtlı dava konusu taşınmazlardaki davalının müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'ın dava konusu taşınmazların tamamını uzun zamandır kullanmakta olduğunu, iş bu taşınmazların kullanım bedellerini de davalı Maliye Hazinesi’ne düzenli olarak ödediğini, müvekkilinin taşınmazların kiralanması hususunda yasal müracaatlarını başlattığını, müvekkilinin uzun zamandır zilyet olduğu ve kullandığı dava konusu taşınmazlardan davacı tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde tahliye edilmek istendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile; davalı ...'ın kamu orta malı olan 368 ada 3 ve 6 parsel ile 371 ada 1 parsel sayılı mera parseli üzerine, teknik bilirkişi kadastro teknisyeni...'ın 29/03/2023 tarihli raporundaki krokide gösterilen 371 ada 1 sayılı mera parselinde 55105,65 metrekare, 368 ada 3 parselde 499014,75 metrekare, 368 ada 6 parselde 449673,77 metrekare alanı sürmek suretiyle vuku bulan müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli ek kararı ile; 6100 Sayılı HMK.'nın 344/1 maddesi uyarınca davalı vekilinin istinaf yoluna başvurmamış sayılmasına, davalı vekilinin 14/02/2024 tarihli talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararlarına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ve ek karara karşı istinaf dilekçesinde; müvekkilinin çalışmadığını, üzerinde kayıtlı taşınır taşınmaz mal kaydının bulunmadığını, harçların çok yüksek belirlendiğini, müvekkilinin adli yardım talebinin kabul edilmesi gerektiğini, adil yargılanma hakkının elinden alınmaması gerektiğini, davanın esasına ilişkin itirazlarda bulunarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İlk Derece Mahkemesince verilen 17/07/2023 tarih ve 2022/401 Esas 2023/397 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edildiği, davalı vekilinin adli yardım talebi Dairece değerlendirilerek 26/12/2023 tarih ve 2023/2044 Esas sayılı ara kararı ile; adli yardım talebinin reddine itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiği, ara karara süresi içerisinde itiraz edilmesi üzerine itirazın değerlendirilmesi için dosyanın Konya 2. Hukuk Dairesine gönderildiği, Konya 2. Hukuk Dairesinin 10/01/2024 tarih ve 2024/1 D.

İş Esas - 2024/1 D.İş Karar sayılı ilamı ile; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesince Dairenin 12/01/2024 tarih ve 2023/2044 Esas - 2024/45 Karar sayılı geri çevirme kararı sonrasında, adli yardım talebi reddedilen davalı vekiline istinaf harçları ve gider avansının ikmali için HMK'nın 344.maddesi uyarınca 06/02/2024 tarihli muhtıra tebliğ edildiği,

muhtıra davalı vekiline 12/02/2024 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, istinaf harçları ve gider avansının verilen 1 haftalık kesin süre içerisinde yatırılmadığından İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli ek kararı ile.

HMK'nın 344.maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği ve ek karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, davalı vekilinin adli yardım talebinin reddi kararının kesinleşmesi üzerine ilk derece mahkemesince, Dairenin geri çevirme kararı sonrasında adli yardım talebi reddedilen davalı vekiline istinaf harçları ve gider avansının ikmali için HMK'nın 344.maddesi uyarınca muhtıra tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından muhtırada belirtilen istinaf harçlarının yatırılmadığı,

İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli HMK'nın 344/1. maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun olup davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği" gerekçesiyle 21/02/2024 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, men’i müdahale istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,