Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2901 K.2025/1278

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 141 ada 17, 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olan ...'ın bulunamaması nedeniyle İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/1301 Esas sayılı dosyasında kayyım atandığını, dava sonucu edinilen bedelin kayyımla idare süresinin 10 yılı aştığını belirterek ilgilinin gaipliğine ve satıştan hissesine düşen satış bedelinin Hazineye devrine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/291 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında ilgiliyi temsil etmek amacıyla temsil kayyımı atandığı, dosya kapsamı itibarıyla ilgilinin yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı atanmadığı, paydaşlardan birini ortaklığın giderilmesi davasında temsil etmek amacıyla temsil kayyımı atandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun belirtilen gerekçe doğrultusunda kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, atanan kayyımın yönetim kayyımı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 588. maddesi hükmüne dayalı gaiplik ve bedelin Hazineye devri istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR