Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3504 K.2025/1672

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 813 parsel sayılı taşınmazda hissedar olan "......" isimli şahsa Bolu 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.04.2013 tarihli ve 2013/40 Esas, 2013/308 Karar sayılı ilâmıyla kayyım tayin edildiğini, adı geçen hissedara ait taşınmazın on yıldan uzun süredir kayyım tarafından yönetildiğini belirterek "......" hakkında gaiplik kararı verilmesini ve gaibe ait mirasın davacıya aidiyetini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; atanan kayyımın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 477/1 hükmünde düzenlenen temsil kayyımı niteliğinde olduğu, dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı olarak atanmadığı, yasada belirtilen on yıllık resmî yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği gerekçesi ile davanın sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın kabulü gerektiğini, tüm yargılama ve vekâlet giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini istediklerini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi gereğince gaiplik kararı verilmesi ve malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Yapılan inceleme sonucunda temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR