Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3698 K.2025/2040

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu İstanbul ili, ......ilçesi, .........Mahallesi, 14 pafta. 604 ada 230 parsel sayılı taşınmazda davacıların malik olduklarını, davaya konu taşınmaza taş duvar örmek, tel çitler çekmek ve peyzaj düzenlemeleri yapmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek davaya konu taşınmaza davalı tarafından yapılan müdahalelerin önlenmesine, taşınmaz üzerindeki taş duvar, tel çit ve payzajın yıkılmasına, dava tarihinden geriye dönük beş yıllık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 10.000,00 TL'nin her bir dönem sonu itibariyle tahakkuk eden yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 10.10.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile, ecrimisil taleplerini 156.240,00 TL olarak belirlediklerini beyan ederek gerekli harçları yatırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmaza müdahalelerin davalı tarafından yapılmadığını, taşınmazın 07.06.2016 tarihinde satın alındığını, o tarihten bu yana aynı şekilde kullanıldığını, davalı Şirketin kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan keşif ve alınan raporla yol olarak kullanıldığı belirtilen ve A harfi ile gösterilen 42.52 m2; peyzaj olarak kullanılan ve B harfi ile gösterilen 538.48 m2 'lik alana el atıldığının tespit edildiği, davalı tarafından önceki malik tarafından yapıldığı savunmasına, taşınmazın 6 yıl önce satın alındığı ve bu kullanıma devam edildiği, tapuda satın alınan miktarın bilindiğinden itibar edilmesinin mümkün olmadığı, davacıların müdahalenin men'ine ilişkin taleplerinin kabulüne karar verildiği;

tecavüzlü olduğu belirtilen yapıların kaldırılmasının mümkün olduğundan yıkım talebinin kabulüne karar verildiği; ecrimisil talebi yönünden ise davalı tarafından taşınmazın 07.06.2016 tarihinde edinildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece davalının iktisap tarihi ile ıslah dilekçesi uyarınca dava tarihi arasında resen ecrimisil hesaplaması yapıldığı, buna karşılık reddedilen ecrimisil bedeli olan 16.042,00 TL davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözden kaçırıldığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında el atmanın önlenmesi ve kâl taleplerinin kabulüne, ecrimisil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı tarafından satın alındığı tarihteki gibi taşınmazın kullanıldığını, duvar ve çitlerin eski malik tarafından yapıldığını, huzurdaki davanın önceki malike yöneltilmesi gerektiğini, davacı tarafından zararın ispat edilemediğini, ecrimisil süresinin hatalı olarak belirlendiğini, emsal olarak esas alınan taşınmazların fahiş olduğunu, taşınmaz değerinin çok yüksek hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR